Yasin Pişgin öyle zarif ve ince düşünceli yazıyor ki, sayfaları okurken o naifliği her seferinde hissediyorum. Kur'an'ın Kalbine Yolculuk, bir kitap olsa da hissettirdiği şey yol gösteren, kalbimi hafifleten bir sohbet gibiydi. Sayfaları ilerledikçe yeni şeyler öğrenip, aynı zamanda kendi hayatınızı da düşünmenizi, eksiklerinizi fark etmenizi sağlıyor. Bazı yerlerde “evet işte ben de böyle hissetmiştim” dedim, bazı yerlerde ise daha önce hiç aklıma gelmeyen ayrıntılarla karşılaştım. Yasin Pişgin’i zaten çok seviyorum, daha önce Hz. Peygamber'i Yeniden Düşünmek kitabını da okumuştum, o da aynı şekilde aşırı güzel bir kitaptı ve bana çok şey katmıştı. Bu kitapta ise özellikle Kur’an’ın kalple bağını anlatması belki de kitabın en anlamlı tarafıydı; çünkü Kur'an'ı kalbimizle okumamız gerektiğini hep unutuyorum/unutuyoruz.Okudukça hem huzur buldum hem de henüz öğrenmem gereken çok şey olduğunu hissettim. Belki de bu yüzden kitabı kapattığımda içimde büyük bir şükür duygusu oluştu. İyi ki okumuşum dediğim güzel bir kitaptı.