Yakın bağı veyahut akraba ilişkisi olan bireylerin arasına ya maddiyat ya da gönül ilişkisi girer. Ki genellikle miras dolaylı maddiyat olsa da ilişkilerde aynı tesiri yaratır. İki Soylu Akraba; Shakespeare'in yardımcı yazarı John Fletcher ile birlikte kaleme aldığı, beş perdeden oluşan bir tiyatro oyunu. Palamon ve Arcite, birbirini seven iki kuzen. Yaşadıkları şehirleri olan Thebes'in Atinalılar tarafından savaşta yenilmesinden sonra Atina'da zindana atılıyorlar ama eşit muamele görmüyorlar. Birbirlerine verdikleri bir söz var; her ne olursa olsun hiç kimse için ya da hiçbir sebeple birbirlerine gönül koymayacaklar, birbirlerine olan sadakatlerini hep koruyacaklar. Tam da bu sözü ettikleri esna da her ikisi de zindan penceresinden Prenses Emilia'yı görüyor ve her ikisi de ona aşık oluyor. Emilia'ya duydukları sevgi onları ezeli rakibe dönüştürüyor. Her ikisi de birbirine meydan okuyor. Öyle ki kendi cesaret ve gücünü kanıtlamak için Arcite gövde gösterisine bile atılıyor, düellolara katılıyor. Zindancının kızı da Palamon'a âşık ama onun gözü Prenses Emilia'da. Kreon'un gazabına uğrayan Kralların eşleri, üç kraliçeye de çok üzüldüm. Olaylar geçtikçe çetrefilli hâl alırken olayın seyri çokta okurun aklında tatmin edici şekilde gitmiyor. Ne gerek vardı dediğim noktalar da oldu ki bence bu Shakespeare'den ziyade Fletcher'in yorumu olmasından kaynaklı. Akıcı ama tutarlılık bakımından farklı olmasını istediğim yönleri vardı. Külliyatı tamamlama yolunda bir eser daha eksildi.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.