“Hayat öylece kabullenilecek bir şey değildi, keşfederek yaşanacak, hatta her şeyinizi ortaya koyarak yaşanacak bir şeydi.”
Ah Jinjin… Kitap boyunca senin gözünden okuduğum çelişkiler, hayatın için vermeye çalıştığın doğru kararı bulma çaban beni de o buhranın içine çekti. İnsanın yaşadığı çıkmazların, aile bağlarının ve tesadüflerin ördüğü kaderin romanıydı bu.
Birbirine çok benzeyen ama bambaşka hayatlar yaşayan iki kadın üzerinden anlatılan hikâye, insanın hayata karşı mücadelesini daha da görünür kılıyor. 1 Nisan doğumlu ikiz… Ve yine aynı tarihte evlenen iki kadın. Ama kader onları farklı yollara sürüklüyor: Ah Jinjin’in annesi, alkolik bir eşin gölgesinde hayatını sürdürmek zorunda kalırken; Teyzesi, maddi olarak her imkânı sağlayan ama manevi anlamda ruhsuz bir adamla yaşamaya mahkûm kalıyor.
Önünde iki kadın ve iki evlilik örneği olan Jinjin’in, kendi hayatında da iki farklı karakterdeki erkek arasında seçim yapma sürecine tanık oluyoruz. Böylece roman yalnızca geçmişin izlerini değil, geleceğe dair ihtimalleri de sorgulatıyor.
Tam da bu noktada roman bize hayatın değişmez ikilemini hissettiriyor: Mutluluk ve mutsuzluk, varlık ve yokluk, beden ve ruh… Yang Gui-ja, kitabın sonunda yazdığı notlarda bu çelişkilerin aslında hayatın özü olduğunu belirtiyor ve ekliyor:
“Cesaretini yitirip tökezleyen insanlara bir teselli vermek istediğim için bu romana başladım ama çelişkilerle dolu bu hayat hâlâ zor.”
Bu satırlar bana romanın yalnızca bir hikâye olmadığını; aynı zamanda okura kendi hayatına bakması için bir davet sunduğunu düşündürdü. Hepimiz seçimlerimizle yaşıyoruz; bazen doğru bildiğimiz yanlış çıkıyor, bazen de yanlış gibi görünen yol bizi bambaşka bir özgürlüğe ulaştırıyor.
Çelişkiler, işte bu yüzden okunmayı hak ediyor. Çünkü bize hayatı anlamanın tek bir yolu olmadığını; aksine her yolun kendi çelişkileriyle birlikte bizi biz yaptığını hatırlatıyor.
·
113 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.