Ayfer Tunç’tan okuduğum ilk eser oldu Suzan Defter. Daha önce bu tarzda hiç okumamıştım. Kitap 2 kişinin günlüğünden oluşuyor. Sol taraf avukat Ekmel beyin sağ taraf ise Derya hanımın günlüğü olarak yazılmış. Gün gün anlatıldığı için sırayla okuma yaptım öyle daha anlaşılır oldu. Ekmel beyi okuduktan sonra o güne ait Derya hanımın kısmını okudum.
Psikoloji, kişilerin iç dünyası ve aile ilişkilerinin anlatıldığı yoğun duygulu bir kitaptı.
Ekmel avukat evli ve bir kızı olan bir adam ama eşi tarafından değer görmediği silik bir koca. Ailesinin hepsinin ayrı karakter olduğunu fakat kendinin ise seyirci rolüyle var olduğunu dile getirmiş. Ekmel babasının da annesi tarafından sevilmediğini mutsuz bir evlilik içinde büyüdüğünü dile getirmiş sürekli.
Derya ise anne ve babasını kaybettikten sonra bütün hayatı olan abisiyle geçen günlerini anlatmış. Abisi ve abisinin büyük aşkı Suzan arasında sıkışıp kalmış bir karakter.
Ekmel sırf birileriyle konuşabilmek için evini ilana verir, sonra bir telefon gelir ve bu kişi kendini Suzan diye tanıtan Deryanın ta kendisidir. İki yalnız insanın yolu bu şekilde kesişir. Ekmelin konuşacağı bir insana Deryanın ise artık dışarı çıkmaya ihtiyacı vardır. Mutsuz evliliklerde büyüyen iki çocuğun yetişkinlikte yaşadığı sorunlar çok yoğun duyguyla anlatılmış. Kitabın dili akıcıydı yazarın kalemini çok sevdim sadece bir o sayfaya çevir bir bu sayfaya geri dön derken zorlandım.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.