Momo’yu okurken kendimi hem bir masalın içinde hem de günümüz insanına yazılmış derin bir uyarının tam ortasında buldum. Michael Ende, çocuk kitabı gibi görünen ama aslında her yaştan insana dokunan bir eser yaratmış.
Momo, insanların dertlerini dinleyen, sabırla sessizliği paylaşabilen küçük bir kız. Onun yanında herkes, kendi içindeki cevabı buluyor. Kitabın en çarpıcı yanı ise “Zaman Hırsızları”. İnsanların zamanlarını çalıp onları hızlı, verimsiz ve mutsuz bir hayata sürükleyen bu “gri adamlar” bana çok tanıdık geldi. Sanki bugünün dünyasında sürekli bir şeylere yetişmeye çalışırken kendi zamanımızı çalan da biziz.
Momo’nun sade varlığı, bana aslında mutluluğun büyük şeylerde değil, basit bir şekilde var olabilmekte olduğunu hatırlattı. İnsan ilişkilerinde dinlemenin, yavaşlamanın, anı yaşamanın değerini bir kez daha fark ettim.
Bu kitabı bitirdiğimde içimde hem bir çocuk saflığı hem de bir yetişkin farkındalığı kaldı. Bence Momo, herkese zamanı nasıl yaşadığını yeniden sorduran ve cevabını içimizden buldurmaya çalışan nadir kitaplardan biri.
··
1.809 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.