Muvakkatname #okudumbitti
Bahri Tuğcan Kolbaş’ın Muvakkatname kitabını bitirdiğimde, zihnimde uzun süre yankılanan bir sessizlik oldu. Çünkü kitap aslında tam da o sessizlikte saklı olan soruları soruyor insana: “Hayat gerçekten bize vaat edilenleri veriyor mu? Topluma uyum sağlamak, kurallara harfiyen uymak, gerçekten huzur getiriyor mu?”
Kitap çok kısa değil, çok uzun da değil ama bir solukta okunabilecek yoğunlukta. Her bölümde biraz daha derine iniyorsunuz ve fark etmeden kendi hayatınıza da dönüp bakıyorsunuz. Sade ama etkileyici bir anlatım var; süslenmiş değil ama dokunaklı. Bitirdiğimde içimde buruk bir tat kaldı ama aynı zamanda düşünmeye değer bir içsel sorgulama da başlamış oldu.
Benim için Muvakkatname, sadece bir hikâye değil, aynı zamanda bir dönemin ruhunu, bireyin toplumla kurduğu görünmez anlaşmaları ve bunların nasıl çöktüğünü gösteren bir yüzleşme metni oldu. Yazarın kalemini ilk kez okudum ama kesinlikle son olmayacak.
Eğer siz de içsel sorgulamalardan hoşlanıyorsanız, hayatın geçiciliği ve “iyi insan olmanın” gerçekten ne demek olduğu üzerine düşünmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka okumalısınız.
@ikinciadamyayinevi
@tugcankolbas
#kitaptavsiyesi #muvakkatname #bahrituğcankolbaş #kitapönerisi #bookstagramturkey #okumakayrıcalıktır #kitapkurdu #instakitap #okudumbitti #kitapsevgisi #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.