Yazar:
Bahri Tuğcan Kolbaş
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
BAHRİ TUĞCAN
KOLBAŞ-MUVAKKATNAME
Bahri Tuğcan Kolbaş, "Muvakkatname" adlı eserinde zamanı, geçiciliği, insanın içsel buhranların ve modern çağın sıkışmış ruh hâlini son derece șiirsel ama bir o kadar da keskin bir dille anlatıyor. Kitabın ismi bile okuyucuyu hazırlıksız yakalıyor; "muvakkat" kelimesiyle başlayan bu geçici zamanlar defteri, bir bakıma bireyin kendine tuttuğu içsel bir muhasebe gibi okunabilir. Yazarın dili hem incelikli hem de ağırbașlı. Yer yer felsefi göndermeler, yer yer duygusal kırılmalar eşliğinde, okuyucuya durup düşünme fırsatı veriyor. Kolbaş'ın anlatımı bazen klasik edebi metinlere göz kırparken bazen günümüz insanının yabancılaştığı kavramlara sert ama düșünmeye değer dokunuşlar yapıyor. Kitap; öfke, pişmanlık, hüzün ve umut gibi duygular arasında salınırken, insanın varoluşuna dair soruları da beraberinde getiriyor. Olay odaklı değil, daha çok düșünce ve duygu eksenli bir anlatım tercih edilmiș. Bu da bazı okuyucular için yorucu olabilir; ama düşünen, sorgulayan okuyucular için oldukça doyurucu.
#Kimler Okumali? *
. Zaman, geçicilik, varoluş gibi kavramlara kafa yoranlar
• Duygusal yoğunluğu yüksek, șiirsel metinleri sevenler
• Edebiyatta dilin gücünü ve katmanlı anlatım takdir edenler
• Modern insanın iç dünyasına dair sorgulamalara açık olanlar
• Günlük yaşantının sıradanlığında anlam arayanlar
Bugün sizlere içsel sorgulama yaşatacak bir kitapla geldim. @tugcankolbas ’ın kaleme aldığı “Muvakkatname”, geçip giden zamanla ve insanın kendini bulma çabasıyla örülü bir metin. Yazarın hukukçu kimliği satır aralarında kendini hissettirse de, metnin duygusal derinliği çok daha önde. Kitap daha ilk sayfalarda bizi çocukluğun daktilo sesleriyle, güzel yazı defterleriyle, ebeveynlerin beklentileriyle dolu o tanıdık geçmişe götürüyor.
Kitapta çok büyük olaylar yok ama çok tanıdık duygular var. Yalın ama incelikli anlatımıyla kısa sürede okunuyor olmasına rağmen etkisi uzun süreli oluyor. 112 sayfalık bu kitap, her kelimesini ölçüp biçmiş bir yazarın elinden çıkmış. Geçmişin o naifliğiyle bugünün sorgulayıcı bakış açısını harmanlıyor. Özellikle içsel hesaplaşma döneminde olanlar, hayatını gerçekten kendi istediği gibi mi yaşadığını sorgulayanlar bu kitapta kendinden çok şey bulacak. Final kısmını da ayrıca etkileyici bulduğumu belirtmek isterim.
Muvakkatname, bir dönemi, bir ruh halini ve bir uyanışı aynı potada eriten sade ama etkili bir ilk kitap. Eğer nostaljiyle bugünü buluşturan içten hikâyeleri seviyorsanız bu kitabı mutlaka kitaplığınızın bir köşesine koyun derim. Yazarımızın kalem yolculuğu uzun olsun. Kitapla kalın efendim.
Merhaba değerli kitapseverler,
Bugün sizlere, Bahri Tuğcan Kolbaş’ın kaleme aldığı Muvakkatname adlı kitabı tanıtmak istiyorum. Kitap, on bir bölümden oluşuyor.
İsmi verilmeyen başkarakterimizin avukatlık mesleğindeki yaşadıklarını, anne ve abisiyle olan ilişkilerini ve babasının vefatının ardından yaşadıklarını konu alan bu eser, derin bir psikolojik ve toplumsal sorgulamaya da kapı aralıyor.
Özellikle, topluma hiçbir zararı olmayan karakterimizin haksızlıklara uğraması ve çaresizliği beni derinden üzdü. Farklı kurgusu ve sürükleyici anlatımıyla ilgi çekici bir eser olan Muvakkatname adlı kitap biz okuyucuları düşündürürken aynı zamanda duygusal bir yolculuğa da çıkarıyor.
Yazarımızın kalemine sağlık okuyucusu bol olsun.
“Toplumla bir anlaşma yaptım. Kurallara uyarsam, karşılığını alacaktım. Ama sonra bir şey oldu.”
Bahri Tuğcan Kolbaş, Muvakkatname’de bir bireyin sistemle yaptığı görünmez sözleşmenin çöküşünü anlatıyor. Daktilo seslerinin yankılandığı bir çağdan gelen anlatıcı, toplumun “iyi vatandaş” tanımına harfiyen uyarak yaşar. Ama vaat edilen saygı, huzur ve karşılık bir türlü gelmez. İşte tam bu noktada, kitabın kalbi atmaya başlar.
Bu kısa ama yoğun roman, modern bireyin hayal kırıklığını, aidiyet arayışını ve sistemle olan çatışmasını sade ama çarpıcı bir dille işliyor. Kolbaş’ın anlatımı, nostaljiyle bezeli bir iç hesaplaşma gibi; hem kişisel hem de toplumsal bir yüzleşme.
Muvakkatname, “iyi insan olmanın” gerçekten ne anlama geldiğini sorgulayanlar için bir içsel yolculuk. Kısa ama uzun süre zihninizde kalacak bir metin. Bahri Tuğcan Kolbaş
Bahri Tuğcan Kolbaş
Muvakkatname #okudumbitti
Bahri Tuğcan Kolbaş’ın Muvakkatname kitabını bitirdiğimde, zihnimde uzun süre yankılanan bir sessizlik oldu. Çünkü kitap aslında tam da o sessizlikte saklı olan soruları soruyor insana: “Hayat gerçekten bize vaat edilenleri veriyor mu? Topluma uyum sağlamak, kurallara harfiyen uymak, gerçekten huzur getiriyor mu?”
Kitap çok kısa değil, çok uzun da değil ama bir solukta okunabilecek yoğunlukta. Her bölümde biraz daha derine iniyorsunuz ve fark etmeden kendi hayatınıza da dönüp bakıyorsunuz. Sade ama etkileyici bir anlatım var; süslenmiş değil ama dokunaklı. Bitirdiğimde içimde buruk bir tat kaldı ama aynı zamanda düşünmeye değer bir içsel sorgulama da başlamış oldu.
Benim için Muvakkatname, sadece bir hikâye değil, aynı zamanda bir dönemin ruhunu, bireyin toplumla kurduğu görünmez anlaşmaları ve bunların nasıl çöktüğünü gösteren bir yüzleşme metni oldu. Yazarın kalemini ilk kez okudum ama kesinlikle son olmayacak.
Eğer siz de içsel sorgulamalardan hoşlanıyorsanız, hayatın geçiciliği ve “iyi insan olmanın” gerçekten ne demek olduğu üzerine düşünmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka okumalısınız.
@ikinciadamyayinevi
@tugcankolbas
#kitaptavsiyesi #muvakkatname #bahrituğcankolbaş #kitapönerisi #bookstagramturkey #okumakayrıcalıktır #kitapkurdu #instakitap #okudumbitti #kitapsevgisi #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
