Güney Fırtınaları – Fırtınanın İçinde Büyüyen Bir Bahar
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığında bile sayfaları hâlâ parmaklarının arasında hissedersin. Kelimeler hafızanda, sahneler kalbinde yankılanır. Güney Fırtınaları benim için tam da böyle bir kitap oldu.
Kennedy, hayatın onu defalarca yere sermesine rağmen hâlâ incelikle gülümseyebilen bir kadın. Onun hikâyesinde en çok sevdiğim şey, yaralarını saklamaya çalışmamasıydı. Çünkü o, yaralarıyla var olan biriydi. Onları yok saymadı, onlarla yaşamayı öğrendi. Her sayfada, insanın ne kadar kırılgan olursa olsun yeniden sevmenin mümkün olduğunu hatırlattı.
Ve Jax… Onun hikâyesi daha sessizdi. Sanki içindeki kelimeler yıllardır bir kapının ardında tutulmuş, anahtarı kaybolmuş gibiydi. O kapı, Kennedy’nin varlığıyla yavaş yavaş aralandı. Bazen gözleriyle konuştu, bazen sessizlikleriyle en yüksek cümleleri kurdu. Jax’in içinde, fırtınalarla boğuşan bir çocuk vardı ve o çocuk, Kennedy’nin yanında güvenle büyüyebildi.
Yazar, bu iki karakteri öyle bir dokunuşla buluşturmuş ki, hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi olmaktan çıkıp bir iyileşme yolculuğuna dönüşüyor. Çünkü burada “aşk” dediğimiz şey; kırıkları onarmak, eksikleri tamamlamak, yaraları sarmak değil… Tüm bunlara rağmen birinin elini tutmayı seçmek.
Bazı insanlar hayatımıza fırtına gibi girer. İlk başta seni savurur, dengeni bozar, etrafındaki her şeyi alt üst eder. Ama sonra fark edersin ki o fırtına seni yıkmak için değil, seni bulunduğun yerden alıp daha güzel bir yere taşımak için esmiş. Kennedy ve Jax birbirinin fırtınasıydı ama aynı zamanda limanı da oldular.
Her bölümde geçmişe dönüşler, çocukluklarından gelen anılar, yaralarını anlamamızı sağladı. Bu geri dönüşler, hikâyeyi daha da gerçek kıldı. Çünkü kimse bugünkü hâline, geçmişini geride bırakarak gelmez; herkes o hikâyeyi sırtında taşır. Onlar da öyle yaptı.
Ve işin en güzel yanı, Güney Fırtınaları bana “mutlu son” denen şeyin yalnızca masallarda olmadığını, ama gerçek hayatta da “mutlu devamlar”ın mümkün olabileceğini hatırlattı. Her şey iyileşmese bile, bazen yan yana durmak yeterlidir.
Bu kitabı okurken hem gözlerim doldu hem kalbim ısındı. Çünkü bana şunu fısıldadı:
“Ev dediğin, bir adres ya da dört duvar değil… Seni anlayan, sana güvenli hissettiren bir kalp.”
Ve sanırım bu yüzden Güney Fırtınaları, benim için sadece bir kitap değil; kendi hayatıma tuttuğum bir ayna oldu.
“Bazen fırtınalar yıpratmaz, iyileştirir. Çünkü bazı insanlar gelir ve sana en sert rüzgârın bile güvenli bir liman olabileceğini gösterir.”
Brittainy C. Cherry 
Güney Fırtınaları
Brittainy C. Cherry Güney Fırtınaları
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.