Kalbe İnen NurDin
Öncelikle eser, sadece bir siyer kitabı değil; gönle dokunan, insanın ruhunu sarsan, Peygamber sevgisini içimize işleyen bir başucu eseri. Okurken kendimi sanki çölde, o kutlu zamanlarda, o mübarek insanların yanında hissettim.
Necip Fazıl’ın üslubu öyle samimi, öyle içten ki; Resûlullah’ın (s.a.v) hayatını bildiğimiz bir tarih sıralaması gibi değil, kalbimizin en derin yerine dokunacak bir anlatımla aktarmış. Kitap, Hz. Muhammed’in (s.a.v) dünyaya teşrifinden önceki cahiliye döneminin karanlık havasıyla başlıyor. Ardından O’nun doğumu, çocukluğu, gençliği ve peygamberliği adım adım anlatılmış. Ve kitapta ki detaylar bize şunu tekrar hatırlatıyor: “Bu dünyada her şey O’nun gelişiyle anlam buldu.”
Benim en çok etkilendiğim kısımlardan biri, Hz. Hatice validemiz ile olan münasebetleriydi. O sadakat, o teslimiyet… Bir yanda ilk vahyin ağırlığını taşıyan Resûlullah, bir yanda ise tüm kalbiyle ona siper olan bir eş. Özellikle Hira Dağı’ndaki o an, Cebrâil’in gelişi, “Oku!” emri ve ardından yaşanan şaşkınlık ile korku, Necip Fazıl’ın kaleminde öyle bir anlatılmış ki, satırlardan taşan o heyecanı iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Yine çocuk yaşta annesini ve babasını kaybetmiş bir Peygamberin, bu dünyada yalnızlığa mahkûm edildiğini sandığınız anda aslında Rabbine en yakın kılınmış kişi olması…
Kitap boyunca şunu fark ediyorsunuz,kitapta anlatılan sadece Hz. Muhammed’in(s.a.v) hayatı değil, bizim kendi kalbimize,imanımıza ve inancımıza olan bağlılığa yol açılması için bir işaret. Çünkü her satırda kendinize şu soruyu soruyorsunuz: “Ben onun ümmeti olmaya gerçekten layık mıyım?”
Son sayfalara geldiğimde, kitabı kapatırken içimde tarifsiz bir huzur ve aynı zamanda derin bir mahcubiyet vardı. Çünkü Necip Fazıl, sadece bildiğimiz bilgilerin üstüne yeni yeni bilgi eklemekle kalmıyor; bizleri aşka, sevgiye ve teslimiyete çağırıyor. En güzel ve en hayırlı teslimiyete...
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.