Camus’nün kaleminde,
varoluşun soğuk yüzü belirir:
İnsan, bu evrende yapayalnızdır.
Ve bazen en büyük suç,
hiçbir şey hissetmemektir.
Gözleri, ölen annesine bile buğulanmadı.
Hayat, onun için ne bir acıydı ne de sevinç.
Sıcak bir öğlen vakti,
güneş parladı, tetik çekildi.
Bir kurşun, suskunluğa saplandı.
Toplum bağırdı: “Neden hissetmedin?”
O sustu.
Çünkü dünya anlamsızdı,
ve o, bu anlamsızlığa
çoktan razıydı. 
Yabancı
Yabancı
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.