"BİR MİMOZA MASALI"
“Benim küçük Mimoza’m,” dedi hüznümü almaya gönüllü gibi. “Düştüğünde Rüzgâr’a, korktuğunda Poyraz’a, umutların tükendiğinde de bize tutun, aşkımıza.” Yanaklarıma tutundu parmakları. Gözlerime baktı bir an olsun kaçırmadığı gözleriyle. “Rüzgâr esmeyebilir, Poyraz ölebilir ama aşkımız ölümsüz Liza. Ne olursa olsun, ne yaşarsan yaşa, umudunu asla kaybetme.”
Bir kitabı eline almadan önce “Acaba çok mu üzülürüm?” diye düşündüğünüz, ama başladığınızda bir solukta bitirdiğiniz kitaplar vardır. Mimoza ve Rüzgâr benim için tam olarak böyle oldu. Hem gerçek bir yaşam öyküsünden kurgulanması hem de aşkın masalsı ama acı yönlerini derinden hissettirmesi, kitabı farklı kılan unsurların başında geliyor.
Aynı mahallede büyüyen, aynı okulda aynı sıraları paylaşan bu iki genç, aynı aşk ateşine düşerler. Fakat kader, aynı ateşi farklı yerlerde, farklı şekillerde yaşamalarını yazar onlara.
İlk gördüğü anda aşık olmuştu o kırılgan kıza.
Mimoza’sına… Rüzgâr’ı sevmezdi Mimoza. Çünkü rüzgâr estiğinde yapraklarını döker, dallarını kırardı. Bu yüzden Rüzgâr, onun yanında esmekten vazgeçti. Çünkü o Liza’ydı. Kırılgan, hassas, hemen küsen bir mimoza… Ve Poyraz’ın tek aşkıydı.
Liza ve Poyraz, birbirinin “Mimoza”sı ve “Rüzgâr”ıdır; güzellikleriyle birbirini büyüten ama aynı zamanda birbirini en sert şekilde savuran iki ruh...
Bir haziran günü, hiçbir işaret vermeden, 2336 km uzağa savrulur hayatlarından biri. Ardında bıraktığı enkaz ise kolay toparlanacak cinsten değildir. Liza için nefes almak, o enkazın arasında küçücük bir boşluk bulmaya benzer. O boşluk, on yıl boyunca taşıdığı tek nefes kırıntısı olur. Yıllarını, o kırıntıya tutunarak geçirir. Ama gün gelir, ansızın çalan bir telefonla kendini yeniden başladığı yerde bulur.
Geçmiş, hiç kaybolmamıştır aslında.
Anılar, üflenip dağılmayı bekleyen koca bir toz yığınıdır. Korkular, o yığının altında uyuyan dev bir ateş topudur.
Ve gurur… On yıl boyunca ilmek ilmek örülmüş ateşten bir gömlek gibi ağır ve yakıcıdır.
Liza ve Poyraz, yani birbirlerine verdikleri isimlerle Mimoza ve Rüzgâr, lise yıllarında başlayan tatlı bir aşkın kahramanları. Ne yazık ki Liza’nın ailesi bu mutluluğa engel oluyor. Ailesinden gördüğü şiddet, baskı ve zorbalık her geçen gün artarken, onun tek sığınağı sevgilisi Rüzgâr oluyor. Fakat bir gün, istemeden de olsa evine dönmek zorunda kalıyor ve bu dönüş, hayatını altüst eden olayların başlangıcı oluyor.
Babası tarafından Almanya’ya götürülüyor ve zorla evliliğe sürükleniyor. On yıl boyunca Rüzgâr’ından ayrı kalan Liza, sonunda geri döndüğünde her şeyin bıraktığı yerde olmadığını görüyor.
Peki Rüzgâr onu affedecek mi?
Bıraktığı enkazın farkında mı?
Ve sakladığı küçük sırrı ortaya çıktığında neler olacak?
İsimleri bile yan yana geldiğinde insanın içini titretiyor. Onlar sadece birbirini seven iki genç değildi; onlar bir masaldı. Poyraz’ın kaleminden dökülen bir masal… Sevgilisinin adıyla yazılmış bir hikâye. Öyle bir adam düşünün ki sevdiği kadın için satırlar döşesin. Öyle bir sevda ki yıllar boyu bitmesin, her mevsim biraz daha büyüsün.
Liza ve Poyraz’ın masalı, bize şunu hatırlatır: Aşk bazen en güzel armağan, bazen de en ağır yük olabilir. İnsan, hem en mutlu anlarını hem de en derin yaralarını aynı kişide bulabilir. Ve zaman, her şeyi unutturmaz; sadece bekletir, kabuk tutturur.
Almina’nın kalemi öylesine güçlü, öylesine duygulu ki… Bazen kitabı sinirden fırlatmak istiyorsunuz, bazen sarılıp sayfaların içinde kaybolmak. “Bu kadar güzel seven bir adam olur mu gerçekten?” diye soruyorsunuz. Ama oluyor. Poyraz oluyor. Liza oluyor. Ve siz gözyaşlarınızla birlikte onların hikâyesine tanıklık ediyorsunuz.
Okurken kendinizi şu cümleyi tekrarlarken buluyorsunuz:
“Utanır insan böyle güzel sevilmeye…”
Belki de bazı aşklar tam olarak bitmez. Sadece bekler… Tıpkı Mimoza’nın her bahar yeniden açması ve Rüzgâr’ın onu her defasında yeniden savurması gibi.
Mimoza ve Rüzgâr, masalsı bir aşk hikâyesiyle başlayıp, dram ve gerçeklikle yoğrulmuş bir roman. Romantizmi bol, duygusal yükü ağır, sürükleyici bir seri başlangıcı. Finali öyle bir yerde bitiyor ki, ikinci kitabı sabırsızlıkla beklememek elde değil.
Kitapla Kalın.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.