Boşlukların Doldurulması Kalemin Titreyen EliHayata Dair
İlk sayfalarda bile kalbimin bir köşesi titredi. Hayatın sürekli ertelediklerimizden ibaret olduğunu fark etmek, bazen bir tokat gibi iner insana. Kitap, bana sadece “eylem” kavramını hatırlatmakla kalmadı; kendi geçmişimdeki, yıllarca ertelediğim küçük ve büyük adımları tek tek düşündürdü. Çocukken bir oyuncak dükkanının önünden geçerken, içimde cesaret edip de içeri giremediğim anlar geldi aklıma. Ya da sokakta gördüğüm bir çocuğun resim yaparkenki kararlılığı… Her şey, aslında ertelemenin hayatın her alanına nasıl sızdığını gösteriyordu.
Kitap boyunca hissettiğim duygu, aynı zamanda bir farkındalık sancısıydı. Ertelediğimiz her şey, sadece zaman kaybı değil; içimizde biriken hayal kırıklıkları, pişmanlıklar ve bazen de korkulardı. Günaydın, okura bunu öyle bir samimiyetle anlatıyor ki, sanki yıllar önce çocukluğumda benimle konuşmuş gibi hissettim. O sessiz küçük ses, “ya şimdi yapmazsan, ne zaman yapacaksın?” diye fısıldadı.
Bir yandan kitabı okurken, kendimi bir odaya kapatıp yıllardır hayalini kurduğum ama bir türlü cesaret edemediğim çizim defterimin başında hayal ettim. Kalem elimde titriyordu, tıpkı küçük bir çocuk gibi… Ama kitap bana, o korkuyu hissetmenin bile bir başlangıç olduğunu öğretti. Belki de “sadece yap” demek, başarısızlıktan korkmamayı, içimizdeki kusursuziyet arzusunu bırakmayı ve adım atmayı göze almayı gerektiriyordu.
Okul günlerimden bir hatırayı hatırladım: Küçük bir tiyatro gösterisine katılmayı istemiştim ama cesaret edememiştim. O gün, sahnede olmadığım için içimde boş bir yer kalmıştı; yıllar sonra bile o boşluk hissi hâlâ zaman zaman ortaya çıkar. Kitap, bana o boşluğu doldurmanın, küçük bir adımla başlayabileceğini hissettirdi. Çünkü ertelemek, sadece zaman kaybı değil, ruhun kendini unuttuğu anların toplamıydı.
Günaydın’ın dili sade ama etkili; hiçbir abartı yok, sadece insanın kendi içindeki gücü fark etmesini sağlayan bir rehber gibi. Sayfaları çevirdikçe, ertelemenin ve cesaretsizliğin içimizde yarattığı sessiz acıların farkına vardım. Ve belki de en önemlisi, küçük adımların bile birikerek hayatımızı dönüştürebileceğini hissettim.
·
333 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.