Çok yalın ve sıcacık bir dille yazılmış, minicik bir kitap. Her sayfa çevirişimde bitişe yakınlaşmanın huzursuzluğunu yaşarken, Mösyö İbrahim'in bilge gülümseyişine sığınarak ilerlemeye devam ettim.
Sade olduğu kadar bir sürü alegoriye de sahip bir eser bu. Bu alegoriler romanı sadece bir çocuğun büyüme öyküsü olmaktan çıkarıp, onu evrensel bir insanlık öyküsüne dönüştürüyor. Moise'nin bir yerde annesine kendini Muhammet olarak tanıtması bile küçük bir yalandan öte hem kendine yeni bir kimlik yaratma çabası, hem dinler arasındaki keskin sınırların yapaylığı, hem de eski benliğini öldürüp yeni bir hayata geçiş yapmasını temsil eder. Daha sonra Mösyö İbrahim'in yanında gerçekten değişerek olgunlaşması bu alegoriyi tamamlar.
Mavi olmayan Mavi Sokağın Arap olmayan Arap bakkalına sevgilerle...
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.