Kafka’nın Şatosu, nüfus müdürlüğünde sıra beklemek gibi bir roman. Numaran yanıyor ama memur yok, herkes “birazdan gelir” diyor. Ana karakter K. köye ölçücü olarak gelir ama bir türlü şatoya giremez. Bizim mahalle ağzıyla: “Gardaş, adam kapıda kaldı, içeri almadılar.”
Ama işin entelektüel tarafı çok daha derin. Şato, görünürde bir yönetim merkezi ama aslında sisin, belirsizliğin, otoritenin kendisi. Yasaları var ama görünmez, yöneticileri var ama ortada yok. Modern insanın hayatla, sistemle, anlamla mücadelesini sembolize ediyor. K.’nın kapıda bekleyişi, aslında hepimizin “hayatta içeri alınma” arzusunun bir metaforu.
Atmosfer desen, tam Kafka işi: bitmeyen kar, kasvetli sokaklar, donuk yüzlü insanlar. Okurken eline battaniye alasın geliyor. Romanın yarım kalması da cuk oturuyor: Çünkü aslında hayatta da “tam son” diye bir şey yok. Hep kapının önünde, biraz üşüyerek bekliyoruz.
·
2.389 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
