"KAYIPLARIN ARDINDAN"
"Çünkü mutluluğa erişince artık mutlusunuzdur ve başka bir şey kalmaz elinizde. Yani mutluluğa erişince ulaşmak istediğimiz mutluluk kalmaz ve rutininiz, sizin eşiğiniz olur. O eşiği aşmazsanız tekrar mutlu olamazsınız. Oysa umut... Umut öyle mi ? Hep erişilmek istenir ona . Hiç bitmeyen bir hikayedir. Sonu yoktur. Ulaşınca umut olmaz çünkü gerçek olur."
Hayat, kimi zaman bizi büyük savaşların içine atar. Bu savaşların adı ne olursa olsun – aşk, kariyer, aile, dostluk ya da yalnızca “kendimizle mücadele” – sonunda herkesin cebinde bir kayıp kalır. Kimi, cesaretini yitirir, kimi hayallerini. Bazıları ise dışarıdan güçlü görünse de içten içe kan kaybetmeye devam eder. İşte bu yazının kahramanları da “iki kaybetmiş savaşçı.”
Onlar, hayattan alacaklıdır. Çünkü verdikleri emeğin, döktükleri gözyaşının ve içsel mücadelelerinin karşılığını alamamışlardır. Ne hesap sormuşlardır ne de isyan bayrağını açmışlardır. Sessizce yürümüş, içsel çığlıklarını yalnızca kendi kulaklarına fısıldamışlardır.
Ama yolları kesiştiğinde, kaderin gizli matematiği devreye girmiştir.
Birbirlerini bulduklarında, aslında kaybettikleri tüm parçaların bir bütün olabileceğini fark etmişlerdir. Yaralı yanlarını birbirlerinde dengelemiş, geçmişlerinin yükünü paylaşarak daha hafif yürümeyi öğrenmişlerdir.
Hayat bazen insanı beklenmedik girdaplara sürükler. Kimi zaman yaşadığımız hayatı sorgular, “Bu çukurdan nasıl çıkabilirim?” diye düşünürüz. Ama cesaret etmek zor gelir; insanın beklentisi, birinin elinden tutup çekip çıkarmasıdır. İki yaralı yüreğin kesişen yolları, hayata tutunma çabası ve yeniden doğuş hikâyesi.
Yasemin, İzmir’de ailesiyle yaşayan genç bir kız. Henüz lise çağında ve hayatının sınırları büyük ölçüde ailesinin çizdiği alanlarla sınırlı.
Bir okul gezisinde tanıştığı Faruk’a aşık olur.
Yasemin’in ailesi bu ilişkiye sıcak bakmaz; hatta yasaklar. Yasemin, aşkı uğruna liseden ve ailesinden kaçarak Faruk ile yeni bir hayat kurar. Başlangıçta romantik ve heyecanlı olan evlilikleri, Faruk’un ilgisizliği ve ev içi sorunlarla mutsuz bir hâl alır. Yıllar geçtikçe, Yasemin’in hayata dair beklentileri neredeyse tamamen kaybolur.
Ve Murat... Ankara’da yaşayan başarılı bir psikiyatristtir. Karısını yedi yıl önce bir trafik kazasında kaybeden Murat, aşk defterini kapatmış, hayata küsmüştür. İzmir’e bir seminer için gittiğinde, yaz tatilini geçirmek üzere kalacağı evde Yasemin’le karşılaşır ve ilk görüşte ona aşık olur. Murat’ın apartmana taşınmasıyla yolları kesişir. İki kırılmış insanın birlikte mutlu olabilmesi mümkün müdür?
İki kaybetmiş savaşçı, bu hayattan alacaklıdır. Kendilerine ve çevrelerine yabancılaşmış, içsel çatışmalarında yaralanmış, ne kimseye hesap sormuş ne de isyan bayrağının altına sığınmıştır. Beklentilerinin farkına varmadan, birbirlerini bulana kadar dayanmışlardır. Yolları kesiştiğinde ise hayatları dengelenmiş, eksik parçaları tamamlanmıştır.
Kitap, sadece aşk hikayesi değil; hayatın yarattığı yaraların, ihanetlerin ve cehaletin etkilerini de gözler önüne seriyor.
“Vuruldukça ortasından kalbimin
Anladım ki sevgi bir yük…” dizeleri, iki kahramanın içsel çatışmalarını ve sevginin ağırlığını çok güzel özetliyor.
Kayıpların ardından gelen umut ışığını, yaralı ruhların birbirlerinde bulduğu şefkati ve yeniden doğuşun gücünü anlatan bir eser. Hayatta kaybedilenler kadar kazanılanları da görmek isteyenler için okunması gereken bir eser.
Bu karşılaşma, sadece iki insanın hikâyesi değildir. Hepimizin yaşamında bir yerde vardır bu ihtimal. Ne kadar kaybolmuş, ne kadar yaralı, ne kadar alacaklı olursak olalım; bazen bir insanın gözlerinde kendi kurtuluşumuzu görürüz. Ve belki de asıl mesele, savaşları kazanmak değil, o savaşların ardından hâlâ sevebilecek, güvenebilecek, dayanabilecek bir kalbi koruyabilmektir.
Kitapla Kalın.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.