Gertrude Stein’in Üç Hayat kitabına başladığınızda ilk hissiniz şu olabilir: “Bu kitap neden bu kadar ağır ilerliyor?” Çünkü Stein bize sürükleyici olaylardan çok, hayatın sessiz ve tekrar eden yönlerini göstermek istiyor.
Benim için bu kitabın en ilgi çekici yanı, üç kadının da bambaşka yollardan gidip aslında aynı yalnızlıkla yüzleşmesi oldu. Anna’nın sessizliği, Lena’nın kabullenişi, Melanctha’nın çırpınışı… Sanki her biri insan ruhunun farklı bir perdesi gibi.
Evet, kitap yer yer yorucu. Özellikle Stein’in tekrarları ilk başta sabrınızı zorlayabilir.
Olay örgüsünden çok karakterin ruh haline odaklanıldığı için, “bir şey olmuyor” hissi gelebilir.
Ama bence bu kitap, sıradan hayatların içinde saklı koca trajedileri görmenizi sağlıyor. Stein’in yazma cesareti, alışılmış anlatıyı yıkması, sizi edebiyatı farklı bir gözle okumaya davet ediyor.
Bu kitap bana, aslında “küçük” dediğimiz hayatların hiç de küçük olmadığını hatırlattı. Sessizliklerin, tekrarlanan günlerin, sıradan görünen duyguların ardında çok büyük bir insanlık hikâyesi var.
Eğer sabırlı bir okursanız ve kitaplardan sadece hikâye değil, ruh görmek de isterseniz Üç Hayat sizi derinden etkileyecek.
··
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.