“Otlakçı” ÜzerineEdebiyat
Durum öykücülüğünün Türk Edebiyatındaki ilk yansımalarını Memduh Şevket’te görüyoruz. Çehov ekolünü edebiyatımıza güzel bir şekilde sentezlemiş. Günlük sıradan herhangi bir an hikayenin konusu olabiliyor. Yazar olaydan ziyade karakter anlatımı üzerinde yoğunlaşıyor. Bu anlatımda tarafsız bir şekilde sadece gözlem yapıyor. Karakterler hakkında herhangi bir yorum ya da eleştiri kesinlikle yok. İnsanı kötülemek yerine onun gerçekçi yanlarını anlatmakla yetiniyor. Bazı hikayelerin sonunda ilginç bir gülümseme beliriyor suratınızda ama bazılarının sonunda “Ee? Ne oldu şimdi?” durumuna düşüyorsunuz. Hikayelerden en çok beğendiklerim şunlar: Bir Eğlenti, Otlakçı, Dövüş, İki Kadın. Genel itibarıyla Çehov tarzı hikaye geçmişi olanlar sıkıntı çekmeden okur. Ama sadece olay öyküleri okuyup direkt bu kitapla durum öykücülüğüne giriş yapmanızı istemem. Bununla birlikte kendisinde sonra gelen diğer durum öyküleri yazarlarını da ziyadesiyle etkilemiş. Bkz. Refik Halit, Sait Faik, Sabahattin Ali, Haldun Taner, Orhan Kemal… Keyifli okumalar.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.