'Ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında. Yekpare geniş bir ânın, parçalanmaz, akışında..'Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Huzur ve diğer romanlarındaki gibi 'Zaman' telakkisinin insandaki yansımalarını anlatan bir romandı. Modernitenin ortaya çıkardığı geçiş sürecini ironik, alaycı bir dille anlatan bir eser. 11 yılda yazılmış bu kitap, baş kahraman Hayri İrdal'ın hayatı üzerinden kurgulanarak anlatılıyor(otobiyografik) diğer kahramanlar da eklemlenerek. Bir ülkenin romancılığı aslında o ülkenin siyasi tarihi ile de yakından ilgilidir. Dönemi anlatan bir ipucudur bu roman. Bir medeniyet ve bir yeni kurulan devlet yönetimi arasında geçiş sürecindeki sıkışıp kalan, tıkanan bürokrasiyi ve insanların algılama, kabullenme süreçlerini görüyoruz. Eserde 'Sembolizm' akımından yararlanılmış. Özellikle kahramanlar ve saat hep bir şeyleri işaret ediyor, temsil ediyor. Gözlemci,kameraman ve çoklu bakış açısı da var. Gabriel Garcia Marquez tarafından başlatılan 'Büyülü Gerçekçilik'in, aslında ilk temellerinin atıldığı eser diyebiliriz. Kitapta Tanpınar'ın tüm eserlerine yansıyan, İstanbul hanımefendi ve beyefendilerinin konuşma şekilleri, hitapları ve Türkçe nin nasıl bozulduğu, nereden nereye gelindiği ve eski İstanbul kültürü de buram buram hissediliyor. Keyifli okullar diliyorum.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.