NEHİR
Özgür Kâinat Özel’in Nehir adlı kitabını okurken fark ettim ki bu sadece bir hikâye değil; aynı zamanda hepimizin içinden geçtiği hayat yolculuğuna açılan bir pencere.
Roman, bir istasyonda başlıyor. İsmini bile hatırlamayan bir adamın, kendine “İstasyon” adını seçmesiyle biz de onun arayışına dahil oluyoruz. Bu istasyon aslında bizim de hayatımızdaki durakları, seçimleri, sorgulamaları simgeliyor. Orada karşılaştığı Bebek Yüz, Yaşlı Doktor, Turuncu Gözlüklü Bilge gibi karakterler, yalnızca roman kahramanı değil; farklı yüzleriyle hayatın ta kendisi.
Okurken bazen durup düşündüm: “Ben de hangi durakta oyalanıyorum? Hangi seçimler beni bugünkü halime getirdi?” İşte Nehir tam da bu noktada okuyucusunu içine alıyor; sadece gözlemci olmuyorsunuz, akışın bir parçası haline geliyorsunuz.
Kitabın en güçlü yanı, akışında saklı. Sayfalar arasında ilerlerken aslında kendi içsel yolculuğumuzu da fark ediyoruz. İnsan olmanın bütün halleri—sevgi, hırs, korku, yalnızlık, eğilimlerimiz ,umut—nehir gibi akıyor.
Felsefi tarafı da var eserin. Hayatın ne kadar kırılgan olduğunu, adaletin peşinde insanın nasıl savrulduğunu sorgulatan bölümler var. Yine de kitabı özel yapan şey ;Mefraken ????
Sonunda anlıyorsunuz ki Nehir, bize hayatın aslında bir yolculuk olduğunu hatırlatıyor. Nereden geldiğimizi, nereye gittiğimizi belki bilmeden; ama sorularla, duraklarla, bazen de sadece akışına bırakarak ilerlediğimiz bir yolculuk.
Ve belki de en çarpıcı tarafı şu: okudukça, “ben de aynı nehrin içinde yüzmüyor muyum?” diye kendinize soruyorsunuz.Keyifle kalın ,kitapla kalın canlar
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.