Tim Robbins’in,Parfümün Dansı romanında hikâye, hayal gücünü sonuna kadar zorlayan ve sıradanlıktan fersah fersah uzak bir dünyada masal diyarı gibi bir ülkenin kralı Alobar saçına düşen ilk beyaz saç teli ile ölüme kafa tutmasıyla başlayan ana kahramanımız (bir nevi bizim Deli Dumrul)bir anda kendini, kokuların peşinden sürükleyen, tuhaf ve büyüleyici bir maceranın içinde buluyor. Robbins’in karakterleri öyle sıradan değil; her biri sanki ayrı bir romanın başrolü olacak kadar ilginç. Bir yanda burnuyla dünyayı algılayan, kokuların gizli anlamlarını çözmeye çalışan kahraman; diğer yanda gerçeklik algısıyla oynayan, eksantrik ve unutulmaz yan karakterler… Hepsi, birbirine absürt ama tuhaf biçimde yakışan olaylarla kesişiyor.Pan Tanrısı bile bu roman da yerini buluyor
Konu, sadece bir “kokunun izini sürme” hikâyesi değil; özgürlük arayışı, arzuların peşinden gitme cesareti ve bazen hayatın en garip anlarında bile güzelliği yakalayabilme meselesi. Robbins bunu yaparken hem ince ince gülümsetiyor hem de fark ettirmeden hayat üzerine düşündürüyor...
Kitap bitince bu ne dedim Masalsı,macera dolu,fantastik,mistik,geçmişten günümüze kadar gelen olaylar örgüsü,felsefesi ve bir o kadar gerçekçi ve bilimsel yaklaşımı, aşk ve tutku ile bir düş çorbası sanki..Renkler, kokular, tuhaf diyaloglar ve beklenmedik sürprizler… Hani bazı kitaplar vardır, size “normal”in aslında ne kadar sıkıcı olduğunu hatırlatır ya; Parfümün Dansı tam olarak öyle bir kitap. Eğlenceli, farklı ve biraz da “Ne okudum ben şimdi?” dedirten türden, ama iyi ki okumuşum dedirten bir tat bırakıyor.Ben çok beğendim kesinlikle tavsiye ediyorum
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.