Kitabın kurgusundan, anlatılışından, falanından filanından önce belirtmek isterim ki "Eve Hatch" karakterinin kendisine acayip bayıldım. Çok şapşal ama çok sevimli olan çok tatliş bir karakterdi kendileri hemde süpriz bir hamilelikli türünden. Kitap sanki Eve in bir çeşit günlüğüymüş kafasıyla yazılmış. O yüzden de okurken herşeyi aşırı samimi hissedip, içselleştirilebiliyorsunuz. Hoş benim hamilelik serüvenimin Eve in hamileliğiyle hiçbir benzerliği yoktu ama olsundu. Fantastik kitap kafasıyla okudum Eve in hikayesini.:) Ben baya dümdüz her ay kilosunu alan, karnı devamlı büyüyen, içinde bir canlı geliştirebilme ve büyütebilme becerisine sahip olan bir sürümdüm. Hayatımda da değişen pek başka birşey olmamıştı zaten, baya şanslı ve verimli bir sürümdüm.:)
Neyse, yan karakterler de efsaneydi. Çocukluk arkadaşı olan Shep gibi bir insanın varolabilme ihtimaline çok inanamasamda, onu okumaktan aşırı keyif aldım ve yer yer de kendi içime doğru eridim durdum. Bir de bebeğin biyolojik babası olan Ethan vardı ki o da fena ezik olan ama ona rağmen de acayip tatlı olan birşeydi ve habire ağlayıp durdu adam ya, kıyamisu hiç sana Ethancım.:))
Kitabın tam da asıl dramın, sefaletin, depresyonun, yer yer aşırı mutluluğun, sevginin ama bolca kaygının, endişenin ve yetersizlik hissinin başlayacağı bir noktada bitmeside çok akıllıca bir karar olmuş. Canım fedakar, çilekeş annelerin beni çok iyi anladığından aşırı eminim. Hepimiz imkanlarımız dahilinde elimizden gelenin en iyisi yaptık canım anneler, asla kendinizden şüphe duymayın, duyurmak isteyenleri de siz asla duymayın.♡
Velhasılı kitabı pek sevdim, çok sevdim. Kafa dağıtmalık, hafif, kolay, akıcı, komik, sıcak havalarda serin bir esintiye kendini bırakabilme hevesinin tatlılığına sahip bir kitaptı kendileri.
·
656 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.