"Bir yumurta kabuğunun hikayesi, yumurta kırıldığında başlar."
Fatma Nur Kaptanoğlu'nun kalemi ile tanışma kitabım, kendisinin ilk romanı olan Babam, Ev ve Yumurta Kabuklar ile oldu. Duyguların derine işleyen betimlemelerle anlatılmasını seviyorsanız aradığınız kitaplardan biri de bu eser. Kitabı çizmeye kıyamayanlar derneği üyesi olduğum için sevdiğim cümleleri post-itlerle süsledim. Kısacık kitapta bir sürü içe işleyen güzel cümleler bulacaksınız.
Konusuna gelecek olursak; Bilge uzun süre önce terk ettiği baba ocağına seneler sonra, babasının ağır hastalığı nedeniyle geri döner. Annesi, birkaç yıl önce ölmüş, babası ise kanserin en son evresinde yarı bilinçsiz makinelerle yaşamaktadır. Ablası Cansu, işleri nedeniyle yurtdışında olduğu için babasının kalan son ömründe yanında olabilmek adına Bilge yanına gider.
Bu hikayede bir olay örgüsü yok, geçmişe dönme var, içsel monologlar ve geçmişin izleri var. Bir kızın yine kahraman baba ararken duvarla karşılaşma örneği var. Bir kız çocuğunun babadan beklentileri var, anlaşılmak ve görülmek isteği var. Anne figürünün daha güçlü olması temennileri var, silikleşmiş bir silüetten ibaret olması değil...
Ne kadar uzaklaşmak istersen iste yaşadıklarından, istersen dünyanın bir ucuna git, geçmiş de seninle beraber seyahat eder. Kaçtıkların hep yakandadır. Yüzleşmek ise ağır imtihan... Kitabın sonu da etkileyici bitti. Tavsiye ederim.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.