DEB
Kitap son zamanlarda oldukça yaygınlaşan nörolojik / psikilojik bir anormal durum olan DEB’i ele alıyor. Aslında DEB’i genellikle hiperaktivite ile bağdaştırıp DEHB diyoruz fakat bu kitap hiperaktivite durumu olmadan da bir insanın fizikselden ziyade zihinsel olarak oradan oraya sıçrayışlarını ele alıyor.
Kitabın dikkatimi çekmesinin başlıca nedeni açıkçası ismiydi. Çünkü özellikle son iki yılda “zihnim çok dağınık” cümlesini oldukça kullanmaya başlamıştım. Sürekli bir şeyler unutuyor, kitap okuyamıyor, film izleyemiyordum. Fakat bunların önüne geçen şey önceki yıllardan farklı olarak zihnimin gerçekten durdurulamaz ölçüde dağınık olmasıydı. Bazen gece yatağa yattığımda zihnimde sesleri susturmak adına kafamı balyozla parçaladığımı hayal ederdim. Kafamın içinde o kadar fazla ses o kadar yüksek sesle yankılanıyordu ki fiziksel olarak başım ağrıyor, yorgun hissediyor ve midem bulanıyordu. Hatta bazı günler kafamın içinde o kadar vakit geçiriyordum ki o günün akşamı dönüp baktığımda o gün aslında hayata dahil olmamı sağlayacak hiçbir şey yapmadığımı görüyordum. Hiçbir zaman anda kalamıyor, nereye gidersem huzur bulamayıp başka yere gitmek istiyordum. Hiçbir zaman aşırı hareketli bir çocuk / ergen olmadığım için de kendimi DEHB ile hiç bağdaştırmıyordum; asıl olarak depresyondur benim alanım.
Fakat son iki sene depresyondan farklı olan zihinsel oyunları fark edince, bu isimde ve hali hazırda “travmanın bilgeliği” belgeseliyle tanıyıp sevdiğim bir yazara ait olduğunu fark ettiğim kitapla tanışınca alıp okumak istedim.
Kitap DEB’in ne olduğu, neden kaynaklandığı, nasıl DEB’le yaşanabileceği ve DEB’li çocuğu olan ailelerin neler yapabileceğinden bahsediyor. Aslında oldukça faydalı bir kitap. Benim üç yıldız verme sebeplerim ise;
1. Yazar çok tekrara düşmüş, bazı yerlerde o kadar aynı şeylerden bahsetmiş ki bir yerden sonra, psikoloji okumalarını oldukça seven ben bile rahatsız oldum.
2. Kitapta çok fazla “….bir hastam şöyle demişti…”, “…şuna şöyle olmuştu..” gibi ifadeler var. Bu ifadelerde bir noktadan sonra hem bilimselliğin yitirildiği hissine kapılmama neden oldu hem de biraz kitap diline aykırı buldum.
3. -ve en önemlisi- DEB’li bir çocuğa ebeveynlik yapmakla ilgili olan yerler oldukça uzundu. Yani keşke yazar ebeveynlik ile ilgili başka bir kitap yazıp bu kitabında sadece DEB’in ne olduğuna, DEB’in yetişkinlik hayatına etkisine ve çözümlerinin yetişkinler için neler olabileceğine değinseymiş. Şahsen çocuğum olmadığı ve bu kitabı kendim için okuduğumdan ötürü bu kısımlarda epey sıkılıp atlayarak okudum.
Velhasıl kelam, iyi bir kitap ama DEB’li bir yetişkin olarak okumak isteyenleri -ironik bir şekilde- çok sıkacak bir kitap. Tavsiye ederim; özellikle de beynin nörolojik yapısı ve DEB’in aslında psikolojik olduğu kadar nörolojik olarak ele alınması gereken bir sorun olduğunu anlatma konusunda çok başarılı ama sizi reading slump’a sokma ihtimali de var.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.