Ödül vererek bir çocuğu motive edebilirsiniz. Çocuk o işi yapar hatta heyecanla yapar ama ödül vermeyi bırakınca çocuk o işi yapmayı bırakır. Çocuğun o davranışı bırakması için sürekli ödül vermeniz gerekir. Bir süre sonra hedonistik adaptasyondan dolayı çocuk o ödülü alıştığından ödül de işe yaramaz hale gelir. Ödül alışan çocuğun beyni dopamin salgılamayı bırakır yani o ödülden zevk almamaya başlar. Çocuğun tekrar motive etmeniz için de ödülü değiştirmeniz ya da daha büyük bir ödül vermeniz gerekir. Sürdürülebilir bir motivasyon aracı değildir. Bir noktadan sonra tıkanırsınız çocuk da ödül olmayınca o işi yapmayı bırakır. Çocuk ödülle iş yapmaya alışırsa kendi sorumluluğunda olan işler için bile sizden ödül talep eden sorumsuzluk bilinci gelişir. Bir çocuk bir işi isteyerek yapıyorsa ona ödül verilirse çocuk o işten soğur çünkü ödül çocuğun davranışını kontrol eden bir mekanizma.
Ödül vermek yerine, ne yapmalıyız ? sorusu Hangi ağrı kesiciyi vermeliyiz ? sorusuyla eş değerdir burada sorulması gereken çocuğumun öğrenmeye karşı neden iç motivasyonu oluşmadı, ben bu konuda ona nasıl yardımcı olabilirim,onun nasıl neye ihtiyacı var sorusudur.
İlk olarak çocuğun bakış açısından anlamak gerekir çünkü bizim için mantıksız olsa da her davranış çocuk için mantıklıdır. İkinci olarak çocuğun ihtiyacını anlamak gerekir. Üçüncü olarak ihtiyacın temelindeki duyguyu keşfetmek gerekir. Ailede baskı varsa çocuk duygusunu söyleyemez. Çocuk duygusunu söylemelidir ve bu duygu onaylanmalıdır. Hem ihtiyaç hem duygu anlaşıldıktan sonra amaç ödülle iş yaptırmak değil çocuğun ihtiyacını karşılamak için onunla işbirliği yapmaktır yani çocukla ilişki kurarak beraber çözüm üretmektir.