Firuzan ~ Fatih Gezer
Herkese merhaba kitapseverler; Firuzan’ı okurken sık sık şu soruyu sordum kendime: “Yine mi aynı halk anlatısı?” Kadınların kuşaklar boyunca aktarılan acısı, artık edebiyatımızda neredeyse klişe bir şablon hâline geldi. Yazarın kaleminde bu acının tonları derinleşse de, bana tekdüze geldi. Bir zenginlik ya da anlatıda beklenen kırılma anları yerine, uzak bir “araf” duygusu hâkimdi.
Evet, bu stil birçok okurun ruhunu derinden titretebilir; çünkü masalsı bir uzaklıkla konuşan ölü bir kadının sesi yankılanıyor sayfalarda. Ama benim beklentim daha yenileyici, daha farklı bir şeydi. Bende yüreğimi dağlayan bir iz bırakmadı, sadece tanıdık bir ağıtın tekrarını işittim.
Yine de şunu da söylemeliyim: bu konuda yalnız değilim. Kitaba hayran kalanlar kadar, benim gibi eleştirel yaklaşan okurlar da var. Belki de mesele kitabın ne anlattığından çok, aynı hikâyeyi kaç kez duymayı göze alabildiğimizde saklıdır.
Herkese keyifli okumalar, sevgiyle
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.