1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Rüveyda
Gönderi Sahibi
Kitap karakteri olmasaydın seni bu denli sevmez ve anlamazdım...
Her insanın sonunda olmaktan korktuğu kişiye dönüşmesi ve bulduğu hâlde aradığına geç kalması...
"Birden içini bir yere, bir şeye geç kaldığı duygusu kapladı."
"...İçinde hep o bir yere geç kaldığı duygusu olacaktı. O yer belki de burasıydı. "Neden olmasın? Onu bu şehrin bir yerinde görmeyecek miyim? İşlerine çabuk varmak telaşındaki şu karınca sürüsünün arasına karışmaktan şaşırmış, neden bu camın önünden geçmesin?"
Hoş geç kalmasaydı da aradığım bu değilmiş deyip kendince haklı sebepler bulurdu. İkinci alıntıdan anlaşılacağa üzere anlık bir dürtüyle aradığını, buldu sandı. Eğer yetişseydi bir süre rüyadaymış gibi hissedip tamamlanmış hissedecekti. Sonra insanı içten içe bitiren huzursuzluk yine baş gösterecekti. Çünkü hayattan tam olarak ne istediğini kendisi bile bilmeyen farkında bir 'aylak'... Geçmişini çözememiş, barışamamış...
Toplumsal konuların iç yüzlerine çok güzel değinmiş. Bazen dünyanın en mantıklı insanı gibi konuşurken bazen de dünyanın en mantıksız insanı gibi davranması insan dengesizliğine de çok güzel bir göndermeydi. Çoğumuz olmaktan korktuğumuz kişilere dönüşmesek de düşündüğümüzden çok farklı davrandığımız sıklıkla oluyor.
...
Ve kitap bitince şunu sordum kendi kendime, insan hayatta bir şey aramak zorunda mı? Neden kendiliğinden, gelişigüzel şekilde yaşamaya adapte olamıyoruz? Ben aramak istemiyorum ben sadece yaşamak istiyorum...
"Huzuru yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu." Aylak Adam