Dostoyevski’nin Budala romanında yazarın amacı, saf ve iyi bir insanı tasvir etmek. Romanın başkahramanı Prens, çevresindekiler tarafından Budala olarak anılır.Bunun sebebi bencil olmayışı, iyilikten yana oluşu ve saf niyetle hareket etmesi.İnsanların bencilliği ve narsistliği karşısında anlaşılmaz bulunan bu iyilik, Prense Budala lakabını etiketlese de zamanla anlaşılmaya ve değer görmeye başlıyor.
Romandaki karakterler, duygularını en uç seviyelerde yaşıyor.Nefret, aşk, öfke, kırgınlık vs. Karakterler her duygunun en yoğun halini ortaya koyuyor.Bu durum, günümüz toplumunun duygu yönetiminin tam tersi diye düşünüyorum çünkü bizler duygularımızı saklamaya eğilimliyiz. Oysa romanda duygular açık, sert ve abartılı bir biçimde yaşanıyor. Eserin en etkileyici bölümlerinden biri, İppolit’in ölmeden önce yazdığı mektuptur. Bu mektupta ölümün kaçınılmazlığı ve hayatın anlamsızlığı üzerine derin sorgulamalar yapan karakter, ölüm karşısında insanın inancı, umudu ve hiçlikle yüzleşmesi, romanın en çarpıcı pasajlarından birini oluşturuyor. Romanı okumayı düşünmüyorsanız da mutlaka o pasajı okumanızı tavsiye ederim.
Roman, bana göre ağır ve zor bir dile sahip Dostoyevski, her karakteri ve her duyguyu ince detaylarıyla işlediği için benim sıkılıp ara verdiğim zamanlar oldu.Ben de romanı bitirirken araya farklı kitaplar sıkıştırmak zorunda kaldım. Buna rağmen, derin karakter analizleri ve güçlü duygusal yoğunluğu ile eşsiz bir eser olduğunu düşünüyorum.
·
209 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.