Sabah çok erken uyandım. Hava da yağmurluydu. Aşka dair bir şeyler okumak istedim ki uzun zamandır da Victoria aklımdaydı.
Önce fırına tarçınlı bir kek attım, çayımı da demledim, oh misss:)) ve başladım okumaya.
Nasıl ki Açlık’taki o hissi, o açlığı iliklerime kadar hissetmiş —hatta yemek yemekten utanır hale gelmiştim— Victoria’da da aşkın bütün halleri içime işledi: saflığıyla, imkânsızlığıyla, çocuklara özgü masumiyetiyle…
Satırlar şiir gibi aktı gitti. Konu ya da kişiler değil de en çok duygular kaldı geriye. Üstelik, değil mi ki Behçet Necatigil çevirisi… Şiir gibi ne demek, şiirin ta kendisi; varlığını öyle güzel hissettirdi ki benim canım
Çok sevdim
#alıntılarım
“Evet, ama seni de seviyorum! İnan bana. Yalnız onu sevmiyorum ki!
…
Ben onu senden birazcık daha fazla seviyorum, ben ne yapabilirim, başıma geldi bir kere .”
“Siz hiç ömrünüzde, bir erkeğin, evlenmek istediği asıl kadınla evlendiğini gördünüz mü? Ben görmedim.”
“Evet, neydi aşk? Güllerin arasında esen bir rüzgâr, hayır, kanda bir sarı fosforlaşma. Hatta ihtiyarların gönüllerini bile danslara uyandıran, cehennem sıcağı bir müzikti aşk.”
@timasyayingrubu @timasdunyaedb #knuthamsun #victoria #tavsiyekitaplar #aysegulvekitaplar
·
81 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.