Kitap, ebeveynlik konusunda oldukça değerli bilgiler içeriyor. Ancak dili zaman zaman akademik bir üslup taşıdığından, bazı bölümler okurda tekrar dönüp okuma ihtiyacı uyandırabiliyor. Buna rağmen, üzerinde durulmaya değer pek çok nokta var; nitekim altını çizdiğim birçok bölüm oldu.
Kitabın temel mesajı, ebeveynliğin merkezine çocuğa karşı nazik olmayı yerleştirmek gerektiği. Tüm diğer unsurların ötesinde, çocuğa karşı daima nazik olmanın öncelikli ve en önemli tutum olduğu özellikle vurgulanıyor.
Kendi adıma çıkardığım bazı önemli sonuçlar ise şunlar:
Çocuğunuz çatışabileceğiniz bir birey değildir. Ebeveyn olan sizsiniz!
Zaman zaman yorulabilir, yetişemeyebilirsiniz. Ancak bu yorgunluğu ya da öfkeyi çocuğunuza aktarmamalısınız.
Kendinize yetemezseniz, çocuğunuza da faydanız olmaz. Dolayısıyla çocuğunuzun mutluluğu, öncelikle sizin kendinizi iyileştirmenizden ve mutlu etmenizden geçer.
Ebeveynliğe tamamen kendinizi adayarak kişisel ve sosyal hayatınızı yok saymanız, sizi mutsuz ve kimliksiz bir anneye dönüştürür. Bu durumda, çocuğunuza da istemeden mutsuzluk aktarmış olursunuz.
·
265 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.