Yakında yeni keşifleri için yolculuğa çıkacak olan idealist bir zoolog, onun fikirlerinin karşısında yaşam şekliyle filinta gibi dikilen ama kendi içinde bir o kadar mahmur ve belirsiz umutların derbederi aylak bir devlet memuru... Bu ikilinin etrafında çelişkili hayatlarıyla hikâyemizin kahramanlarının etrafını ören ve sarsan öteki; kimi boş ve lakayıt kimi de eğitimli ama sarsak insanlar...
Zoolog ve sıradan memur da birçok yönüyle kendi içimde bana beni hatırlattığı için kendimi sürekli birinden diğerine kayıp dengeleyen bi empati girdabının içinde buldum. Bununla birlikte hayatı idealist dobralığında yaşamak gerektiğine bitmez tükenmez inancımdan zooloğu tutuyordum içten içe. Çünkü umutsuz keşmekeş olmakla şikayet edip kusurların ve hataların örtbas edilmemesi gerektiğine inanırım. Yine de hâli vakti yerinde her şeyi kendisiyle birlikte çarçur eden memurun kendi içinde yoğun bir bunalım yaşayıp serkeşliğinin olumsuzluğundan yakınan iç sıkıcılığını taşıması da ayrı bir alakayı da gerekli kılıyor.
Rusya'da yemekten sonra evin kadınına teşekkür etmek için alnından öpülürmüş hanımlar ve bu süregelen bir adetmiş bir süre, pratikte devam ediyor mu bilmem ama bu kadar romantik bu kadar sıcak çok az şey işittim. Rus edebiyatçı üslubundan böyle bir âdetin de onlarla özleşeceğini tahmin etmeliydim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.