"YAVAŞ SEYAHAT"
"Kimseyi tanımadığım kalabalıklarda iyiydim anlaşılan. Bana zor gelen, konuşmak zorunda olduğum kalabalıklarda olmaktı."
Hayatın koşuşturmacası içinde çoğumuz bir yerlere yetişmeye çalışırken, gerçekten durup etrafımızı görebiliyor muyuz? Gökhan Kutluer’in “Yavaş Seyahat” kitabı, tam da bu soruyu gündeme getiriyor ve bizleri sıradan bir gezgin olmanın ötesine davet ediyor.
Bu kitap, umudunu ve merakını kalkan yaparak yoluna devam edenler, dijital göçebeler ve içinden taşanı akıtmak için kendine bir “Paris” bulamayanlar için yazılmış. Yazar, sadece bir gezi rehberi sunmakla kalmıyor; elinden tutup şehirlerde gezdiriyor, yürüyüşün ve keşfetmenin olağan güzelliğine eşlik eden olağan dışı karşılaşmalara davet ediyor.
Kitabın büyüsü, küçük ayrıntılarda gizli. Bir uçağın penceresinden Alp Dağları’nı görmek, dar sokaklarda kaybolmak, tanımadığın bir şehirde kendiliğinden kurulan bağların tadını çıkarmak… Her sayfa, okuyucuya yavaşlamanın, farkına varmanın ve anı yaşamanın önemini hatırlatıyor.
Başta sadece fotoğraflar çeken ve flanör edasıyla Avrupa’yı gezen, bazen bisikletiyle şehirleri turlayan bir gezgin olarak tanıdığımız Gökhan Bey, bu kitap sayesinde kalemi kuvvetli bir gezi yazarına dönüşmüş. Ancak sırf şehirleri anlatıyor diye kuru bir gezi kitabı demek haksızlık olur. “Yavaş Seyahat”, aynı zamanda felsefi bir tarafı olan, okurlarına umut aşılamayı amaçlayan nahif bir anı kitabı.
Kitabı okurken ilk dikkatinizi çekenlerden biri de sık kullanılan “nahif” kelimesi olabilir. İlk başta yanlış kullanıldığını düşündüm; sonra öğrendim ki “nahif”, Arapça kökenli olup ‘ince, duygulu, hassas, nazik’ anlamına geliyor. Fransızca kökenli “naif” ise bildiğimiz anlamıyla ‘saf, deneyimsiz’ demekmiş. Bu küçük detay bile kitabın öğretici ve merak uyandırıcı yanını gösteriyor.
Bizler, yazarın gözünden bilmediği şehirleri, ara sokakları ve rotaları keşfederken kendi hayal gücünü de harekete geçiriyoruz. Örneğin hiç gitmediğim İtalya’da Sorrento-Positano-Amalfi arasındaki virajlı yolları motorla dönmenin nasıl bir deneyim olduğunu merak ettim. Vietri Sul Mare’nin (Seramik Şehri) rönesans eserleri kadar büyüleyici olabileceğini düşündüm. Ve tabii ki “Melvin kimmiş acaba?” dedirten As Good As It Gets filmi de merak uyandırıyor.
Kitap, bizleri sürekli araştırmaya ve keşfetmeye yönlendiriyor. Ben kendi kendime “Acaba kitabına fotoğraflar ekleseymiş ya da QR kodlarla bağlantılar verseymiş?” diye düşündüm. Ama sonra fark ettim ki zaten bloglar tam olarak bu işlevi görüyor ve Gökhan’ı tanımak için önce blogunu bilmek yeterli. Kitap, onun bloguyla tanıdığımız üslubunun temiz ve akıcı hâlini sürdürerek okuyucuyu kendi dünyasına davet ediyor.
Anılardan ve gözlemlerden çıkan bir diğer izlenim de Gökhan’ın karakteri. Zıpır değil ama hareketli; “Hadi gideyim artık” diyen, kendini dünya vatandaşı olarak tanımlayan biri. Sığmıyor kabuğuna, tek bir şehre veya eve sığamıyor. Bir yandan da kendiyle derin bir hasbihal içinde; düşünceleri adımlarla birleşiyor ve kitapta felsefi bir derinlik oluşturuyor. Zaman zaman kırılgan, bazen de muhatabından uzaklaşmayı tercih eden bir yanını da görmek mümkün. Ama tüm bunlar kitabın içtenliği ve samimiyeti ile birleşince sadece okunası bir deneyim hâline geliyor.
"Yavaş Seyahat”, şehirleri turist telaşı ile gezmenin değil, dünyayı elinle koymuş gibi bulmak isteyenlerin öyküsü. Yalnız ama asla tek başına yürümeyenlerin serüveni. Bu kitabı okumadan önce kendinize sormanız gereken bir soru var: Tek bir yerde kök salmak yerine her yerde çiçek açabilmek mümkün mü?
Eğer siz de şehirleri aceleyle tüketmek yerine, onları anlamak, dokunmak ve hissetmek istiyorsanız, “Yavaş Seyahat” sizin için bir rehber, bir ilham kaynağı ve belki de hayatınıza yeni bir bakış açısı olacak.
Kitapla Kalın.
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.