İlk başlarda kitap akmıyor, konu ve karakterler klasik fantastik kurgu kitaplarından alıştığımız bir akışta ilerliyor gibiydi. Orta keyif veren bir kitap olduğunu söyleyebilirdim taa ki, kitabın yaptığı 2 farklı ters köşeye kadar. İlki şaşırttı ama sonuncusu yüzünden ağzım açık kaldı. Beklemiyordum, bi anda bütün taşlar yerine oturdu ve kitabın puanı benim için fazlasıyla yükselmiş oldu. Yazarın dili ise ağır değil, okurken zorlanmadım.
Kiva ve Naari'nin yavaş yavaş gelişen arkadaşlığı iç ısıtıyor. Tipp ise kesinlikle yavaş yavaş çok bağlandığımız bir karakter. Ana karakterimiz Kiva'ya ise zamanla ısındım. Stratejik ilerliyor, umudunu asla kaybetmiyor, pes etmiyor, gardını asla düşürmüyor. Sızlanıp duran karakterlerdense stratejik hamleler yapan karakterleri okumayı seviyorum.
*spoiler*
Kitaptaki ufak mantık hatalarını ise görmezden gelmeye çalışmak gerekiyor. Kiva'nın Tilda'nın şampiyonu olmak istediğini söylediğinde kimsenin onu asilikle suçlamaması, ki babası sadece bir asiyle beraber görüldüğü için tutuklanmışken? Su imtihanında 15 dakikanın 3 dakika gibi geçmesi, her şeyin birden olup bitmesi ve kimsenin olan biteni sorgulamaması?
*spoiler*
Ayrıca aklımda Kiva'nın ailesiyle ilgili çok farklı sorular var. Neden basit bir şifacı olan Kiva'nın babası bizzat Yüzbaşı tarafından tutuklandı? Kimliğine dair şüpheleri mi vardı? Tilda nasıl yakalandı? Neden hastalandı? Sanırım bunları ikinci kitapta öğreneceğiz.
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.