Dünyanın Bütün Karıncaları Birleşin!Edebiyat
Sanıyorum her çağ, onu yaşayanlar için en zor ve en kötü çağdı. Her çağı kötü hale getiren, olanaklarını körelten ise hiç şüphesiz insandı. İnsan doymak bilmezliği, pragmatistliği ve kıskançlığı ile her çağda ve her toplumda muhakkak yıkıma neden olmuş, o çağı yaşayanlar için işleri güçleştirmiştir.
Bana öyle geliyor ki bu durum çağımızda doruk noktasına ulaştı. Her çağ ile birlikte insana çeşitli kötülükler yüklendi ya da kötülük yapma tarzı sürekli değişerek gelişti. Ama bir şey en başından beri aynı kaldı sanki: içinde bir kor gibi taşıdığı, iktidar olma arzusu. Ve tabi bu arzuyla birlikte ona yüklenen güç zehirlenmesi.
Her çağda ve her toplumda aynı kalan şey şüphesiz yöneten-yönetilen ilişkileri. İktidar kişi ya da kişiler diğer deyişle güçlü olanlar adaleti kendi lehine çevirmeyi hep başardılar. Güç kimdeyse adalet ondan soruldu. Böyle de devam ediyor maalesef. Günümüzde farklı şeylere rastlamıyoruz.
Lafı bu kadar uzatıyorum ama aslında kısaca, iktidar olma arzusunun ve adaletin güçlü olan tarafından belirlenmesinin evrensel olduğunu vurguluyorum. Yaşar Kemal de bu distopik eserinde bunu vurguluyor. Güç kimdeyse adalet onun ellerinde oluyor. Kimin ne kadar yiyeceği, ne kadar söz söyleyeceği, ne kadar yaşayacağı onun terazisinde pay ediliyor. Gelin görün ki iktidar genellikle despot, ezici, yok edici karaktere bürünüyor.
Fil ile karınca hikayesinden hareketle anlattığı masalda -destan da diyebiliriz buna- iktidar-halk çatışmasını oldukça açık ve haklı biçimde sunuyor Kemal. İnsanın yıkıcı niteliğine, kibrine, oburluğuna, doymak bilmezliğine sık sık değinmeden de geçmiyor tabii. Ama haksız mı? Talan ettik dünyayı tür olarak. "Bitti, bir şey kalmadı" dediğimiz noktalarda bile yakacak, yıkacak bir şey mutlaka bulduk, buluyoruz.
İktidar-halk çatışmasını, insanın
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,6bin okunma
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.