Veronica Raimo’nun Yalan Dolan adlı kitabı, biraz kara mizahla biraz da samimi itiraflarla örülmüş bir aile hikâyesi anlatıyor. Yazar kendi hayatına benzeyen bir karakterin gözünden büyüme sancılarını aileyle olan o karmaşık ilişkileri küçük yalanların ve abartıların hayatı nasıl şekillendirdiğini aktarıyor. Kitapta anlatıcı çocukluktan yetişkinliğe uzanan bir yolculukta hem aile içi çatışmalarla hem de kendi kimliğini bulma çabasıyla uğraşıyor. Zaman zaman komik zaman zaman da hüzünlü anlar var ama genel olarak hikaye ironik ve hafif alaycı bir dille ilerliyor.
Ben kitabı okurken bazı bölümlerde eğlendim yazarın dilini esprili buldum ama bir süre sonra tekrar eden konular ve hafif kaotik anlatım beni biraz yordu. Karakterlerin fazla abartılı oluşu bir noktadan sonra gerçeklikten kopmuş gibi hissettirdi. Kitabın hayatın absürtlüğü üzerine yaptığı yorumları sevdim ama genel olarak çok etkilendiğim bir kitap olmadı. O yüzden 5 puan verdim ne çok kötüydü ne de mutlaka okunmalı dedirtecek kadar iyiydi. Daha hafif biraz da alaycı bir aile hikâyesi arayanlar için keyifli olabilir ama derinlik arayanlara çok hitap etmeyebilir.
·
687 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.