Tezer Özlü’nün Eski Bahçe’si, onun yazın yolculuğunun erken döneminden bir iz bırakıyor. Daha sonra kaleme alacağı romanların o ağır ve yoğun duygu dünyasına kıyasla burada daha genç, daha arayış içinde bir ses var. Kitap, dönemin siyasi ikliminin gölgesinde, bir kadının varoluşunu ve içsel çatışmalarını parça parça hikâyelerle önümüze seriyor.
Özlü’nün metinlerinde sıkça karşımıza çıkan yalnızlık, özgürlük arayışı ve aşk, bu kitapta da kendini gösteriyor. Ama henüz o sert ve keskin dili tam oturmamış; daha sade, daha naif bir anlatım hâkim. Bu yüzden Eski Bahçe, hem Tezer Özlü’yü tanımaya başlayanlar için bir giriş kapısı hem de onun dönüşümünü görmek isteyenler için değerli bir adım gibi.
Şunu da söylemeliyim ki, Özlü’nün üslubuyla tam anlamıyla barışamadım; o yoğun içe dönüş bazen mesafeli hissettirdi bana. Ama buna rağmen onun kitaplarına duyduğum ilgiden, cümlelerinin ardında saklı o derin duygulardan asla vazgeçemiyorum. Tezer Özlü’nün dünyasına dokunmak, her seferinde insanın kendi iç bahçesine bakmasını sağlıyor.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.