Merhaba sevgili okur,
Hayli uzun zamandır kitaplığımda bekleyen 4 Hane 1 Teslim beni çekici bir giriş cümlesiyle karşıladı: “Neden hayallerimin bu denli uzağında oturuyorum?” Hayatın içinden, görünmeyen ama var olan insanların hikayesini anlatıyor Tayşir.
Doksan öncesinde doğan neslin tanıdık hissedeceği duyguyla okuduğum bir kitaptı. Olay örgüsünden ziyade dönemin nesneleri ve olaylarıyla ilgimi çekti. Hangi yılda olduğunu takvimle değil yaşanan olaylarla hissettiriyordu. Ayrıca yazar, kitabına okur olgunluğunu yansıtmıştı.
Karşılaştırmak için değil de bıraktığı his açısından Hasan Ali Toptaş ve Ömür İklim Demir’i anımsadım. Kitabın içine serpiştirilen şarkılar yazarların ortak özelliği. Farklı tarzlarda ama benzer bir histeydi.
Kurguyuyu beğenemesem de okuma keyfi açısından çok beğendim. Kitap biraz teknik açıdan doğallıktan uzaklaşmıştı ancak günün sonunda beğendim. Belki de, yazarın da söylediği gibi, tanıdık ve değişmesini istemediğimiz hisleri anımsattığı için bu kadar sevdim.
Kitaplık düzenlemesiyle aklımda kalacak olan Gülten Hanım’a selam olsun efenim.
·
46 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
