Köpeklere ve Duvarlara Dair Kitapta iki öykü bulunuyor. Ben bu kitabı bir otobüs yolculuğum sırasında okudum. Oldukça ince bir kitap olduğu için kolayca bitti. Fakat şu var ki: Bu kitap da diğer ince kitaplar gibi etkisi büyük eserlerden biri.
♡
İlk öykü beni çok sarmadı; hatta okurken otobüsün camından atlamak istedim. Belki de otobüste okumak için pek uygun bir kitap değildi, bilmiyorum. Ama ikinci öyküye asla laf ettirmem! Gerçekten muhteşemdi.
♡
Ayrıca yazarın Osamu Dazai’nin kızı olduğunu öğrendiğimde çok şaşırdım. O da tıpkı babası gibi melankoli ve yalnızlık temalarını çok güçlü bir şekilde kullanıyor. Bu da bana kitabın yarı otobiyografik bir derinliği olduğunun kanıtı gibi geldi, melankoliyi genetik yollarla birbirlerine aktarmışlar gibi..
♡
"Babamın yerine üstünde değil de suyun içinde öldüğünü nasıl olduysa öğrenmiştim. Çocuklar bir şeyi nasıl öğrenirlerse öyle. On yaşındayken "suda intihar etmenin ne demek olduğunu da öğrendim. O sıralar babam yerüstünde ölmediği için biraz rahatlamıştım da. Yeraltında ölmekle suyun içinde ölmek benim için aynı şeyler değildi. Suda ölüm "ölüm" olarak düşünemiyordum." (Syf 19)
instagram.com/that.bookwormgi...Yūko Tsushima