Devamlı akan su durduğunda serinliği özlenir, yanan ışık söndüğünde aydınlık özlenir ve insan karısını kaybettiğinde de onu ne kadar çok sevdiğini anlar. Anlayabilmek için en kötüsünü başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Jean-Louis Fournier, Dul kitabında eşinin ölümünün ardından tuttuğu yası anlatıyor. Ama bildiğimiz, bizi ağlatmak için yazılmış o kitaplardan değil bu.
♡
"Ben ağlamadım. Bilmiyorum. Sadece küçük mutsuzluklar için ağlıyorum, büyüklere ağlamıyorum."
♡
Fournier, ölüm gibi bir acıyı bile ironik bir dille anlatabiliyor. Kitap kısa metinlerden oluşuyor, bir insanı kaybetmenin ve geride kalan olmanın o tuhaf, suçluluk dolu hissini oldukça yalın bir dille anlatıyor.
♡
Bir oturuşta biten ama etkisi uzun süre kalan cinsten.
♡
"Devamlı akan su durduğunda serinliği özlenir, yanan ışık söndüğünde aydınlık özlenir ve insan karısını kaybettiğinde de onu ne kadar çok sevdiğini anlar. Anlayabilmek için en kötüsünü başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?"
♡
Jean-Louis FournierDul
DulJean-Louis Fournier · Yapı Kredi Yayınları · 20256,6bin okunma