Pir-i, bana yalnızca bir hikâye değik yol gösterici gibi seslendi. Fatih duman satırlarıyla kalbe dokunurken, "pir"i bir karakter olmaktan çıkarıp insanın kendi içindeki rehbere dönüştürüyor. Her cümlede aşkı, teslimiyeti ve yolun aslında ayakla değil gönülle yüründüğünü hatırlatıyor. Dört yıl önce okuduğumda başka, bugün yeniden elime aldığımda bambaşka bir pencereden baktım. Çünkü insan değiştikçe kitap da değişiyor. Belki de tasavvufun sırrı da burada: aynı yolda yürürken her seferinde yeni bir hakikat görmek. Pir-i, gönlüme eşlik eden, sustuklarımı dile getiren bir yol arkadaşıoldu.
Eğer kalbine yönelmek, satırlarda kendini bulmak istiyorsan Pir-i seni hem
düşündürecek hem de derinleştirecek bir yol arkadaşı olacak.
··
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.