Hikaye aslında sadece baba ile oğul arasında geçen bir tartışmayı değil, eski nesil ile yeni nesil arasındaki farklı bakış açılarını gösteriyor. Bazen düşünce farkları o kadar büyük oluyor ki aynı ailede bile insanlar birbirini anlayamaz hale geliyor.
Birçok kişi bu kitabı Bazarov karakteri sayesinde seviyor ve tanıyor. Ama ben nedense Bazarov’u fazla egoist, etik kuralları bilmeyen, yersiz özgüvenli ve duyguları küçümseyen biri olarak buluyorum. Hikayenin sonlarına yakın onun da içinde insani zaafların olduğunu yazar bize gösterse de yine de bu beni ikna edemedi. Ama her ne kadar sevmesem de yaşadığı bazı şeylere üzülmeden edemedim.