Ceza Sömürgesi
Kafka' ya ait olan bu eser de suçunu bile bilmeyen, sorgulayamayan, kaderinin değişecegine inanmayan, öleceğini kabul etmiş , sisteme itiraz edemeyen bir mahkumun idam mahkumları için hazırlanmış olan acımasız bir işkence aleti ile nasıl öldürulecgi anlatılıyor. Okurken ne kadar korkutucu, iğrenç bir alet diyor insan ve bu alet bir insan tarafından icat edilmis. Hikayede bu aleti savunan, kullanan subay, mahkum ve bir de idami izlemek için gözlemci yolcu
vardır. Beni etkileyen şey subayın alete sahip çıkışı ve o aleti gözlemciye anlatis biçimi. Eski komutanından ona miras kalmış gibi onu sahiplenmesi,yaptığı şeyi kutsal birşey olarak bir gelenek olarak görmesi. Anlatırken sanki doğru birsey yapıyormuş gibi hissettiriyor insana. Asla yanlış bir şey yaptığını düşünmüyor. Hikayede de yolcu onun bu halinden etkileniyor zaten. Lakin hikayenin sonunda yüzlerce insanın toplandığı bir ortamda bir şolen havasinda mahkumları kendi ürettikleri aletle idam edenler gün geliyor aynı aletle kendilerini öldürmek zorunda kaliyor. Herkes kendi düşüncesine uygun bir adalet sağlamaya çalırsa insan sayısı kadar adalet anlayışı ortaya çıkar. Bir de gelenek ile modernizm karşılaştırması var gibi. Subay o insanlık dışı icadiyla gelenegin son savuncusu, yeni komutan ise modernizmin temsilcisi. Kafka burada iki tarafida eleştiriyor sanki. Sistem değişiyor ama insanlar değişmiyor belki daha insancil ama gelenekten çok da farklı değil. Eskiden o icat makinesinde idam edilen mahkumları izleyen insanlar aynı insanlar !
Kafka sanırım I.Dunya Savaşı'nın olduğu yıllarda yazmış. O durumu ve Kafka'nin karamsar tarzini da gözönüne alırsak Kafka'dan beklenen karanlık, farklı bir bakış açısı, mesaj veren , elestirel, kisa ve etkileyici bir eser olmuş.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.