Öncelikle okurken kendinizi bulabileceğiniz bir kitap,
Her insanın içinde bir oblomovluk olduğunu düşünüyorum… kurtulmaya çalışıyoruz bazılarımız kurtuluyor bazılarımız buna mahkum olarak hayatını sürmeye devam ediyor.
Kitap konusuna baktığımızda zeki, aklıbaşında olan bir adamın uyuşuk, tembel hallerine şahit oluyoruz.
Bunun o da farkında ama girdiği kuyudan çıkmak istemiyor istese bile kendini tekrar yatağa mahkum ediyor… hareketli hayatlara kötü bakışını o hayatın içinde girmek istemeyişine şahit oluyoruz.
Oblomov’un şu sözünden anlayabiliriz: “ O er meydanına çıkacak bir pehlivan olarak değil, sakin bir savaş seyircisi olarak doğup büyümüştü. Ürkek ve gevşek ruhu büyük mutluluk kaygılarına, dertlerin, talihin rüzgarlarına dayanamazdı.”
Bu yüzden gitgide kendini dört duvar içerisine hapis edip orada çürümesini okuyoruz.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.