İlk kez bir kitabı okurken ağladım, yazarın bahsettiği yaşamak bu muydu..? Yaşamak, hayatı olduğu gibi kucaklamak… Bir anda acı dolu hayatların ortasında buldum kendimi; uç hayatlar yaşamanın sonu pek acı oldu “Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun.” dedi hikayenin ve tecrübelerin sahibi. Kitabı okurken çok üzüldüm, vicdanlı bir insan olduğum için kendi acılarımın yanında gerçek bile olmayan bir acıya böylesine üzüldüğüm ve böyle yaşayan insanları görünce daha da çok üzüldüğüm için üzülmelere doyamadığım anlar yaşadım; fazla diğerkâm olmak diğer insanların acısını sırtlamak çokta sağlıklı değil çünkü: “Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir.” Her neyse benim gibi fazla merhamet sahibiyseniz okumanızı pek tavsiye edemem ama bir hayat yaşamış kadar içindeydim öykünün, okumak isteyenlere iyi okumalar…
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.