Bir solukta okuduğum bir kitap oldu benim için. Bilmiyorum, belki de bu durumun altında uzun zamandır bu kitabı okuma isteğim de yatıyor olabilir. Ama isminin hakkını verdiği doğrudur. İnsana yaşamın anlamını anlatmayıp adeta hissettiriyor.
Kitabı okurken ilk başlarda ana karakterine çok kızmıştım. Ailesini sefil bir duruma düşürmüştü ve karısına ( hamile karısına! ) olan davranışları da cabasıydı. Sonraları hayatın sillesini yedi ( hem de bir çok kez) ve olgunlaştı. Yetmedi ailesinin her bireyinin ölümüne şahit oldu. Onları kendi elleriyle toprağa verdi. Tüm sıkıntılarına ve yapayalnız kalmasına rağmen yaşamaktan vazgeçmedi. Zira “ İnsan hayat boyu ne zorluklarla ve sıkıntılarla karşılaşırsa karşılaşsın, ölüme yaklaşırken kendini teselli edecek bir şeyler buluyordu.”
Sabanın toprakta bıraktığı izlere benzer kâğıt üzerinde satırlar. Yaşamın her şeyi kapsaması gibi, Yaşamak da hayatı olduğu gibi kucaklar. Doğumları ve ölümleri, mutsuzlukları ve umutlarıyla…
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.