Haddi aştım, acz'in merkezinde dolaştım;
Bulunduğum mevkîye emekleyerek ulaştım.
Matah bir yer değil dünya, nerden bulaştım!
Hiç bir şey senin değil nefs, bu ne telaştır?
Darbe yedim, yere düştüm, elde kaldı dilekçe;
Suçlandım, taşlandım, belli değil gerekçe.
Afalladım, ne olduğunu anlamadım, bir anda
Zihnimde ters kelepçe, hafsalamda pranga!
Öyle yorgunum ki, inan, takâtsizim ölmeye;
Düşerken gözümden üşenmedin mi hiç gülmeye?
Utanmak zaten mâlum, her bünyenin harcı değil!
Haklılığım, yere batsın; haysiyetim, kalk gidelim!
Kimi edepten mahrum, kiminin idrâkı dar,
Yalnızlığa hürmetkârım; kaç kişinin emeği var!
İnsan değilse eğer, sultan olsa kaç yazar;
Cümle kibir abidesi, cirmi kadar yer yakar!
Gelmedim dünyaya, kula kulluk etmek için.
Zalime boyun eğmeye, zinhar el vermez içim.
Zindanda himmet için, karakterinden geçip,
Zillete minnet edip; sürünmeye değmez hiç!
îcâzkâr - 18.9.2025
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.