Oğuz Atay'la İlk Tanışmam
Uzun soluklu bir okumanın sonuna geldik.
Oğuz Atay ilk bu eser ile tanıştım. Daha önce tanışmamanın hüznünü yaşıyorum. Ama her kitabın vakti saati vardır diye düşünüp incelememe geçeyim.
Kitap Turgut Özben’in yakın arkadaşı Selim Işık’ın intiharını öğrenmesiyle başladı. Turgut, Selim'in hayatını tanımak, anlamak için uzunca bir araştırmaya başladı. Bu süreç boyunca hayal kırıklıklarını, dostluklarını, aşklarını, çocukluğunu bir bir öğrendi. Bu süreçte Selim'i öğrendiği kadar kendini de tanıdı aslında Turgut. Roman'ın sonunda tüm öğrendikleriyle, içsel hesaplaşmalarıyla, varoluşundaki sancısıyla ve toplumsal çatışmasıyla Olric ile bir tren yolculuğuna çıktı. Kim bilir bu yolculuk nasıl bitti? Hangi duygunun çıkmazında kaldı? Ya da tüm yapbozlar tamamlandı yeni bir hayata mı yelken açtı?
Kitabı okumam uzun zaman aldı. Çünkü kitapta herhangi bir olay örgüsü, yer ve zaman yoktu. Yeri geldi anlamadığım sayfalar oldu. Yeri geldi üzüldüğüm ve kendimi karakterlerin yerine koyduğum, ağladığım.. Ama kitabı bırakmak hiç aklımdan geçmedi. İyi ki de okumuşum. Şu dönem belki de hayata tutunamadığım dönemimde bana ilaç gibi geldi. Kendi yalnızlığımda Selim'le ve Turgut'la arkadaş oldum. Hayatı sorguladım. Şimdi ben de kendime bir Olric yaratıp hayatıma devam edeceğim. Turgut'un yolculuğu gibi hayatımın dümeninin nereye kıvrılacağını bilmeden..
Kitapta beğendiğim, içselleştirdiğim o kadar çok alıntı var ki! Seçmekte aşırı zorlanacağım. Ama en güzelini sona eklemek istiyorum. Diğer çizdiklerim bana küsmesin :(
"Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım."
Keyifli okumalar.. :)
Oğuz Atay ilk bu eser ile tanıştım. Daha önce tanışmamanın hüznünü yaşıyorum. Ama her kitabın vakti saati vardır diye düşünüp incelememe geçeyim.
Kitap Turgut Özben’in yakın arkadaşı Selim Işık’ın intiharını öğrenmesiyle başladı. Turgut, Selim'in hayatını tanımak, anlamak için uzunca bir araştırmaya başladı. Bu süreç boyunca hayal kırıklıklarını, dostluklarını, aşklarını, çocukluğunu bir bir öğrendi. Bu süreçte Selim'i öğrendiği kadar kendini de tanıdı aslında Turgut. Roman'ın sonunda tüm öğrendikleriyle, içsel hesaplaşmalarıyla, varoluşundaki sancısıyla ve toplumsal çatışmasıyla Olric ile bir tren yolculuğuna çıktı. Kim bilir bu yolculuk nasıl bitti? Hangi duygunun çıkmazında kaldı? Ya da tüm yapbozlar tamamlandı yeni bir hayata mı yelken açtı?
Kitabı okumam uzun zaman aldı. Çünkü kitapta herhangi bir olay örgüsü, yer ve zaman yoktu. Yeri geldi anlamadığım sayfalar oldu. Yeri geldi üzüldüğüm ve kendimi karakterlerin yerine koyduğum, ağladığım.. Ama kitabı bırakmak hiç aklımdan geçmedi. İyi ki de okumuşum. Şu dönem belki de hayata tutunamadığım dönemimde bana ilaç gibi geldi. Kendi yalnızlığımda Selim'le ve Turgut'la arkadaş oldum. Hayatı sorguladım. Şimdi ben de kendime bir Olric yaratıp hayatıma devam edeceğim. Turgut'un yolculuğu gibi hayatımın dümeninin nereye kıvrılacağını bilmeden..
Kitapta beğendiğim, içselleştirdiğim o kadar çok alıntı var ki! Seçmekte aşırı zorlanacağım. Ama en güzelini sona eklemek istiyorum. Diğer çizdiklerim bana küsmesin :(
"Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben, kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım."
Keyifli okumalar.. :)·
1 +1'leme
·212 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
