John Barleycorn’ı bitirdiğimde, kitabın içimde bıraktığı iz sadece bir roman okumanın ötesindeydi. 
Jack London, alkolü, gençlik hatalarını ve toplumsal daralmaları anlatırken öyle bir samimiyet kuruyor ki, sanki hayatın acısıyla tatlısını bir arada tattırıyor okuyucuya. Her sayfasında kendi hayatımdan, kendi seçimlerimden bir parça buldum; düşüp kalkmaları, hataları ve savruluşları… Jack London’ın dili sade ama derin; her cümlesi kendi içinde bir itiraf gibi.
Kitap, bir yandan alkolün cazibesini ve yıkıcılığını gözler önüne sererken, diğer yandan insanın kendine ve çevresine karşı dürüst olma mücadelesini anlatıyor. En çok hoşuma giden nokta ise Jack London’ın asla didaktik olmaması; öğüt vermiyor, yargılamıyor, sadece gözlemliyor ve yaşatıyor hisleri. Kendimi zaman zaman “Evet, ben de bunu hissettim” derken buldum ve sanırım bu samimiyet kitabın kalbime işleyen en güçlü yanı.
Eğer hayatın acı ve tatlı yanlarını aynı anda hissetmek, bir insanın kendi içindeki savaşı izlemek istiyorsanız, John Barleycorn sizi sarsacak ama aynı zamanda olanca dürüstlüğüyle saracak bir kitap. Jack London’la yürümek, bazen sarsıcı ama kesinlikle gerçek bir yolculuk.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.