Bu kitabı okurken en çok George ve Lennie’nin arasındaki bağ dikkatimi çekti. İkisi de hayatta kalmaya çalışan sıradan insanlar ama aralarındaki dostluk, onları diğer işçilerden ayırıyor. George sürekli Lennie’ye sahip çıkıyor; Lennie ise çocuk gibi saf, iyi niyetli ama güç kontrolünü bilmediği için hep başlarını derde sokuyor. Onların “bir gün kendi çiftliğimizi kuracağız” hayali, aslında kitabın en umut dolu tarafıydı. Okurken ben bile o hayalin gerçekleşmesini istedim.
Ama çiftlikteki diğer karakterlerin hikâyeleri de beni çok etkiledi. Candy’nin yaşlılığı yüzünden işe yaramaz görülmesi, Crooks’un sırf siyahi olduğu için dışlanması, Curley’nin karısının yalnızlığı… Hepsi insanın içinde buruk bir his bırakıyor. Her karakterin farklı bir yalnızlık sebebi var ve bu, romanı daha da derin kılıyor.
Sonlara doğru yaşananlar ise çok sarsıcıydı. Özellikle George’un verdiği karar, dostluğun bazen en ağır sorumluluklarla sınandığını gösteriyor. O sahnede kitaba ara verip düşündüm; hem George’u anladım hem de çok üzüldüm.
Genel olarak Fareler ve İnsanlar, kısa olmasına rağmen çok yoğun bir etki bırakan bir kitap. İnsanların hayallerinin ne kadar kırılgan olduğunu, yalnızlığın insan ruhunu nasıl kemirdiğini ve dostluğun aslında ne kadar değerli olduğunu çok güzel anlatıyor. Okuduktan sonra akılda sadece hikâye kalmıyor, aynı zamanda insan doğasına dair sorular da bırakıyor.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.