Puan vermedi·104 syf.··
2025 132. kitabı
·
12 saatte okudu
·
Okunma: 24 Eylül 2025 09:52
Yüz yıl öncesinden bir bilim kurgu. O kadar yıl geriye gitmeye gerek yok benim okuldan mezun olmam on yıldır ve o zaman bizim sınıfın robotlar bakışını hatırlıyorum da, muazzam bir "ilerleme." olmuş. Bir robotumuz vardı ve tek yaptırabildiğimiz erik dalına benzer bir hareketti. Tabi bir de yanarlı dönerli ışıkları vardı. Bu kadar. Bu demek değil ki o zamanlar tüm dünya bu durumdaydı, hayır tabii ki sadece bir bilgisayar mühendisliği sınıfının imkanlarıyla o kadarını yapabiliyorduk. Aslında bir parça yapay zekaya da bulaşmıştık ama daha kendimiz bile ayırdında değildik. Mesela biz ona kendi kendine öğreten sistemler diyorduk. Biraz öğret ve gerisini öğrenmesini izle. Benim bitirme tezim plaka tanıma sistemiydi. Plakaları saydırıp duruma göre ışıkların aralığını uzatma kısaltma yapıyordum. Ki görüntü işleme de yeni bir durumdu. Hocalarımın yardımı olmadan zor olurdu. Şimdi mi? Çok kolay. Biraz bu işlere merakı olan görüntüyü işleyebilir. Yapay zeka kullandığını zanneden insanlara gülüyorum. Bu yapay zeka kullanmak değil, beynini kullanmamak. Arama motoru değildir yapay zeka. Neyse. Bilim Kurgu türünü hep çok sevdim. Hiç başka tür izlemem. Çekemem zaten. Ama bir Passengers'ı bıkmadan izlerim. Oradaki Arthur robot muhteşemdir. Aurora ve Jim. Yani ben o filmi açar, her yeri karartır izlerim. Ya da izlerdim çünkü en son ne zaman böyle bir şey yaptığımı hatırlamıyorum. Bilim kurgu en iyisi yani. Robotların ruh ya da his kazandığı senaryoları seviyorum. Bu kitaptaki senaryo da öyle bir durum. Kendi fikrinden çok gerçekçi yaklaşıp şunu söyleyebilirim; hiçbir zaman böyle bir şey gerçekleşmeyecek. Çünkü ruh üfleyen Allah. Ha bu demek değil ki robotlar dünyayı ele geçiremez. Geçirmiş bile olabilirler. Kimse beynini kullanmaya gerek duymuyor, kimse fiziksel olarak çalışmak istemiyor, yani bedenini kullanmak istemiyor. Geriye bir tek ruhumuz kalıyor ama bu ikisi olmadan ruh da boşlukta sallanıyor. Boş boş bakan insanlar olarak yaşadığımızı zannediyoruz. Gerçek bir his ile karşılaşınca şok geçiriyoruz. Otantik ya da nostaljik diyoruz. Hisler için böyle şeyler söylememiz çok acı. Güzel kitap.
Edebiyat
R. U. R. – Rossum'un Evrensel RobotlarıKarel Čapek · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20241,228 okunma
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.