Nazım Hikmet'in çizdiği yoldan giden lakin şehirlerden değil köylerden, ovalardan, dağlardan seslenen, halkı ve gördüklerini sanki karşında konuşurmuşçasına anlatan; memleketini, toplumunu, sevgisini, isyanını, derdini, özlemini bir musiki gibi ve doğrudan, net bir şekilde dile getiren; lirik, epik, koçaklama türleriyle sanat; toplum içindir anlayışının en önemli örneklerini bize gösteren Ahmet ARİF ve şiirleridir.
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namuzsuza,halden bilmez,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarıda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Hasretinden Prangalar EskittimAhmed Arif